Ξέφυγαν: Το Φεστιβάλ Αθηνών συμμετέχει με παράσταση στο Gay Pride!!

Απόφαση-σοκ: Ο ιστορικός θεσμός θα είναι παρών στο Athens Pride

Πρωτοφανές! Την ώρα που η συζήτηση στη Βουλή για το νομοσχέδιο-έκτρωμα που προωθεί το υπουργείο Εργασίας για την αναδοχή παιδιών από τους ομοφυλοφίλους έχει φουντώσει για τα καλά, το Φεστιβάλ Αθηνών αποφασίζει να μετέχει στη φετινή «γιορτή των γκέι», γνωστή και ως Athens Pride, με μια... παράστασή του!

Ο ιστορικός πολιτιστικός θεσμός, από τον οποίο κατά το παρελθόν έχουν περάσει σπουδαία θεατρικά ονόματα, όπως η Κατίνα Παξινού, ο Κάρολος Κουν αλλά και ο Αλέξης Μινωτής, εφέτος, με μια αδικαιολόγητη ενέργειά του, γυρνά την πλάτη στο ένδοξο παρελθόν του και συνεργάζεται με το Athens Pride, το οποίο θα οργανωθεί στις 9 Ιουνίου στην καρδιά της πρωτεύουσας.

Μιλάμε φυσικά για την οργάνωση η οποία τα τελευταία 14 χρόνια διατυμπανίζει τη διαφορετικότητα με κάθε κραυγαλέο δυνατό τρόπο, «στήνοντας» προκλητικές και πομπώδεις παρελάσεις, που αγγίζουν τα όρια του κιτς και του χυδαίου, και αποδεικνύοντας ότι οι διοργανωτές τους όχι μόνο αγνοούν τα πραγματικά προβλήματα της ταλαιπωρημένης χώρας μας αλλά ζουν σε ένα δικό τους παράλληλο σύμπαν.

Oπως έγινε γνωστό σε επίσημη ανακοίνωσή του, το Φεστιβάλ Αθηνών θα συμπράξει με ένα άλλο... φεστιβάλ, το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας, όπως χαρακτηριστικά αποκαλείται, ανεβάζοντας την παράσταση της Chloe Moglia με τίτλο «Horizon». Πρόκειται για μια ακροβατική περφόρμανς, η οποία θα λάβει χώρα στην πλατεία Συντάγματος στις 7 Ιουνίου, ενώ την επομένη η καλλιτέχνις θα περιμένει το... (γκέι) κοινό της στην «Πειραιώς 260».

Να θυμίσουμε ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο καλλιτεχνικός θεσμός δείχνει την έμπρακτη στήριξή του στους ομοφυλόφιλους, μια και την περσινή χρονιά είχε επιλέξει να «αγκαλιάσει» και να προσεγγίσει το νεανικό κοινό όχι με κάποιον άλλον ευφάνταστο ή διαδραστικό τρόπο, αλλά συμπράττοντας με την queer πλατφόρμα Sound Acts.


dimokratianews.gr

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2I2Rz52
via IFTTT

Ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας μας και μας κάνει υπερήφανους - Δείτε το υπέροχο ποίημα του Καβάφη που κοσμεί κτίριο στην Ολλανδία!!!

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης εποχής που γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια, είναι γνωστό ότι έχει ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας μας και αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς ποιητές παγκοσμίως!

Μάλιστα, όπως ανακάλυψε χρήστης του Twitter, στην πόλη Λάιντεν της Νότιας Ολλανδίας, ένα ποίημα του μεγάλου Κωνσταντίνου Καβάφη από την συλλογή «Κρυμμένα», είναι αναρτημένο σε τοίχο και μάλιστα στα ελληνικά.

Και φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που έργο Έλληνα ποιητή κοσμεί κτίριο εκτός Ελλάδας. Αυτό αποδεικνύει ότι πολλοί σημαντικοί Έλληνες της σύγχρονης εποχής έχουν ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας μας και μας κάνει υπερήφανους.

Aπ' όσα έκαμα κι απ' όσα είπα
να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν.

Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε
τες πράξεις και τον τρόπο της ζωής μου.
Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με
πολλές φορές που πήγαινα να πω.

Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις
και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα —
από εκεί μονάχα θα με νιώσουν.

Aλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί
τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν.
Κατόπι — στην τελειοτέρα κοινωνία —
κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα
βέβαια θα φανεί κ' ελεύθερα θα κάμει.

(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)


Πηγή:antikleidi.com/

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2HEJq3u
via IFTTT

Ο Μέγας Αλέξανδρος λαξευμένος στο Άγιον Όρος – Μία πόλη που ήθελε να κατασκευάσει ο Δεινοκράτης

Ο Μέγας Αλέξανδρος λαξευμένος στο Άγιον Όρος – Μία πόλη που ήθελε να κατασκευάσει ο Δεινοκράτης

Και ενώ η ανασκαφή στον τάφο της Αμφίπολης συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον αφού κάθε μέρα σχεδόν έχει να μας χαρίσει και ένα μοναδικό αριστούργημα, όπως οι Καρυάτιδες, ολοένα και περισσότερα στοιχεία για το ίδιο το μνημείο αλλά και τον κατασκευαστή του, τον Δεινοκράτη, έρχονται στο φως…
Ο Δεινοκράτης, στον οποίον αποδίδεται ο τάφος της Αμφίπολης, στενός συνεργάτης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είχε εκφράσει μία ριζοσπαστική άποψη στον Έλληνα στρατηλάτη για την τοποθεσία μίας νέας πόλης. Ήταν η πόλη την οποία ο Αλέξανδρος ήθελε να χτίσει και θα ήταν αντάξια των κατορθωμάτων του.
Ο Δεινοκράτης τότε του πρότεινε να χτίσει μία πόλη στο όρος Άθως το οποίο όμως θα είχε λαξευτεί έτσι ώστε να έχει την μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σύμφωνα με την αναφορά του Πλούταρχου στο «Περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου τύχης ἢ ἀρετῆς» ο Δεινοκράτης πρότεινε να κατασκευάσει στο όρος Αθως ένα γιγαντιαίων διαστάσεων άγαλμα με τη μορφή του Αλέξανδρου, το οποίο με το ένα χέρι θα κράταγε την πόλη και με το άλλο ένα κύπελλο που θα γέμιζε με τα νερά του βουνού και όταν ξεχείλιζε αυτά θα έτρεχαν στη θάλασσα. Πάντα σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αλέξανδρος απέρριψε την πρόταση γιατί ο Δεινοκράτης δεν είχε υπολογίσει τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων και την αδυναμία καλλιέργειας σιτηρών στην πόλη (η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ήταν πολύ γονιμότερη).
Την ίδια ώρα όμως ο Αλέξανδρος εξέφρασε το θαυμασμό του για τον καλλιτέχνη, η τολμηρή πρόταση του οποίου αποτέλεσε τη βάση για τη μετέπειτα σχέση τους. Ως γνωστόν ο Ροδίτης αρχιτέκτονας ήταν τελικά αυτός που ανέλαβε την τοπογραφική και πολεοδομική κατασκευή της Αλεξάνδρειας. Ο Αλέξανδρος τον διόρισε υπεύθυνο της σχετικής μελέτης το 332 π.Χ. και ο Δεινοκράτης σχεδίασε την πόλη σε μορφή καννάβου (σε πλέγμα οριζόντιων και κάθετων γραμμών), η οποία και αποτέλεσε πρότυπο κατασκευής πόλεων κατά την ελληνιστική περίοδο. Οχτώ χρόνια νωρίτερα είχε σχεδιάσει στη Βαβυλώνα το νεκρικό μνημείο του Ηφαιστίωνα, αδελφικό φίλο και στρατηγό του Μακεδόνα Βασιλιά, ενώ σε συνεργασία με τον με τον Παιώνιο και τον Δημήτριο, ανακατασκεύασαν τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσσο, ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας.
Ο Δεινοκράτης εργάστηκε και για τη δημιουργία ταφικού μνημείου για τον πατέρα του Αλέξανδρου, Φίλιππου Β', το οποίο όμως δεν κατάφερε να ολοκληρώσει. Όπως δεν κατάφερε να βάλει σε εφαρμογή το μακράν πιο μεγαλεπήβολο σχέδιο του, αυτό της χάραξης του Ορους Αθως με τη μορφή του Αλεξάνδρου.


https://www.reader.gr/


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2vYKNIN
via IFTTT

Η κορυφαία Γαλλίδα Ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί - Όποιος σήμερα σκέφτεται, σκέφτεται ελληνικά έστω και αν δεν το υποπτεύεται.

Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Η κορυφαία Γαλλίδα Ελληνίστρια η οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Ωνάση και πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή


Ζακλίν ντε Ρομιγί. Στον 20ο αιώνα, πάρα πολλές γυναίκες διέπρεψαν στα πιο απαιτητικά λογοτεχνικά είδη, εκφράζοντας όχι μόνο τη γυναικεία ψυχή αλλά και τη συνείδηση της εποχής τους... Κορυφαία προσωπικότητα που κατέθεσε το δικό της ανεκτίμητο κεφάλαιο στην παγκόσμια τράπεζα της λογοτεχνίας, είναι η γυναίκα η οποία, το 1995, με πολιτικό διάταγμα, πολιτογραφήθηκε Ελληνίδα.

Η Γαλλίδα Ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγί. Το ελληνικό κράτος, με τη συμβολική αυτή ΄κίνηση θέλησε να αναγνωρίσει την επιστήμονα στην οποία αφιέρωσε τη ζωή της στη μελέτη των Ελλήνων κλασικών και συνεχίζει να μάχεται υπέρ της ανθρωπιστική παιδείας, ενισχυμένης με τη γνώση των λατινικών και των αρχαίων ελληνικών. Η αδιάκοπη προσφορά της στα ελληνικά γράμματα αναγνωρίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ωνάση το 1995 και, σε ειδική τελετή, ονομάστηκε δημότης Αθηναίων

Γεννημένη στη Σαρτρ, ζει όλες τις αλλαγές που αφορούσαν την εκπαίδευση των γυναικών. Το 1930 υπήρξε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το διασχολικό μαθητικό διαγωνισμό των λατινικών και των αρχαίων ελληνικών. Η ίδια έλεγε:" έγινε, τότε, μεγάλο σούσουρο.

"Μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο της Λιλ υπήρχαν μόνο δύο φοιτήτριες. Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά της ως καθηγήτρια στη Σορβόνη, σε σύνολο εκατό καθηγητών, υπήρχαν τρεις γυναίκες. Αργότερα, ήταν η πρώτη γυναίκα που δίδαξε στο Κολέγιο της Γαλλίας. Και ήταν αυτή που διαδέχτηκε τη Μαργκερίτ Γιουρσενάρ στην Ακαδημία της Γαλλίας. Η Ζακλίν ντε Ρομιγί θεωρεί ότι η μεγαλύτερη εμπειρία της ζωής της ήταν ο πόλεμος του 1940. Τα χρόνια της δοκιμασίας, όπως η ίδια τα ονομάζει, τα οποία, όμως, "ήταν γεμάτα ελπίδα, για όλος ο κόσμος ήξερε τί ήθελε." Σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή, εποχή ακροτήτων και θρησκευτικού φανατισμού. Κατά τη Ζακλίν ντε Ρομιγί, όλα αυτά θα είχαν αποφθευχθεί "αν είχαμε αφήσει στους ανθρώπους την παιδεία που τους δίναμε και την οποία αρνηθήκαμε... Μια παιδεία που τους έφερνε σε επαφή με τις μεγάλες στιγμές της ιστορίας με τις μεγάληες αναμονές, με τους ήρωες. Αν τους είχαμε αφήσει τη σχέση τους με την Αντιγόνη, τον Αχιλλέα, θα υπήρχε μια πνοή πιο δυνατή. Δεν λέω ότι αυτό είναι αγάπη για τη ζωή, ότι δίνει την ευχαρίστηση με ένα μπάνιο στο Σούνιο είναι όμως, κι αυτό μέρος της ζωής και πηγή θάρρους." Οι θέσεις αυτές εγείρουν μεγάλες συζητήσεις στη Γαλλία, όπου ο αντίλογος είναι έντονος από τους ανθρώπους που ζουν και πιστεύουν ότι η κλασική παιδεία είναι παρωχημένη για τα νέα παιδιά.

Τί να γράψει κανείς για τη σπουδαία διδακτική και συγγραφική της προσφορά... Εξίσου τεράστιο είναι το φιλολογικό και μεταφραστικό της έργο. Ακόμα και οι αντίπαλοί της αναγνωρίζουν ότι της χρωστούν τη λαμπρή μετάφραση του Θουκυδίδη. Η Ζακλίν ντε Ρομιγί μετέφρασε πολλούς Έλληνες κλασικούς συγγραφείς στη μητρική της γλώσσα της και δημοσίευσε πλήθος εξειδικευμένων και μη μελετών για την αρχαία ελληνική γραμματεία και ιστορία. `Εφυγε από τη ζωή στις 18 Δεκεμβρίου του 2010, αφήνοντας ένα σημαντικό έργο για όλες τις όψεις του Αθηναϊκού πολιτισμού του 5ου π.Χ. αιώνα.

Κλείνω αυτό το κείμενο με τα σπουδαία λόγια της Ζακλίν ντε Ρομιγί- του συμβόλου ευγένειας ψυχής- για την Ελλάδα, που ακολουθούν...

"Ὁ θαυμασμός μου πρὸς τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ εἶναι ἀπέραντος, μόνο ποὺ μᾶς μπερδεύει ἡ ἀλλαγὴ ποὺ κάνετε στὴν γλώσσα σας. Τὸ μονοτονικὸ ἀφοῦ ἀναστάτωσε τοὺς Ἕλληνες, μπερδεύει συγχρόνως καὶ τοὺς ξένους. Πηγὴ κακῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἑλλάδος θαυμαστῶν!"

ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2jmUrvT
via IFTTT

«Ή Εκκλησία πρέπει νά πάρη μιά θέση σωστή. Νά μιλήση, νά έξηγήση στους πιστούς, γιά νά καταλάβουν ότι, άν πά­ρουν τήν ταυτότητα, αυτό θά είναι πτώση.

«Ή Εκκλησία πρέπει νά πάρη μιά θέση σωστή. Νά μιλήση, νά έξηγήση στους πιστούς, γιά νά καταλάβουν ότι, άν πά­ρουν τήν ταυτότητα, αυτό θά είναι πτώση. Συγχρόνως νά ζητήση άπό το κράτος τουλάχιστον νά μήν είναι υποχρε­ωτική ή νέα ταυτότητα.»


Οι νέες ταυτότητες


topothoumeno 

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2JInwNn
via IFTTT

Είμαι παιδί ομοφυλοφίλων και έβαλα τον πατέρα μου φυλακή.

Είμαι παιδί ομοφυλοφίλων και έβαλα τον πατέρα μου φυλακή.

σ.σ. Η Μόιρα Γκρέυλαντ, παιδί ομοφυλοφίλων, εμφανίστηκε σε μία εκδήλωση Βαπτιστών για να καταθέσει την εμπειρία της (στην Αμερική οι ετερόδοξοι ασχολούνται κυρίως με θέματα ηθικής). Αξίζει να μάθουμε την μαρτυρία της [από το 16:30].

***

Καλή σας ημέρα. Σας ευχαριστώ που με έχετε εδώ σήμερα. Το όνομά μου είναι Μόιρα Γκρέυλαντ. Είμαι αρθρογράφος και τραγουδίστρια αλλά δεν ξεκίνησα έτσι. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου είναι φημισμένοι ομοφυλόφιλοι συγγραφείς. Η μητέρα μου είναι η Μάριον Ζίμμερ Μπράντλεϊ, η συγγραφεύς του βιβλίου Οι Ομίχλες της Άβαλον και πολλών άλλων βιβλίων. Και ο πατέρας μου είναι ο Ουόλτερ Μπριν, ένας νομισματικός συγγραφεύς που έγραψε πολλά βιβλία για νομίσματα.

Μεγαλώνοντας εγώ έπρεπε να είμαι το τέλειο θύμα. Έπρεπε να συμφωνώ απόλυτα με κάθε τι γκέι, διότι από την στιγμή που με μεγαλώνουν γκέι άνθρωποι θα πρέπει να γνωρίζω ότι εκείνοι οι κακοί ετερόφυλοι θέλουν να μας κάνουν κακό.

Το πρόβλημα είναι αυτό. Ο πατέρας μου γνώριζε πολύ καλά πως είναι τα πράγματα, ότι τον ομοφυλόφιλο τον δημιουργείς. Ο πατέρας μου πίστευε ότι η ομοφυλοφιλία είναι έμφυτη σε όλους τους ανθρώπους, αλλά ο μόνος τρόπος για να κάνεις ένα παιδί να αποδεχτεί την «φυσιολογική» του ομοφυλοφιλία είναι να εξασφαλίσεις ότι έχει ομοφυλοφιλική σεξουαλική εμπειρία πριν μεγαλώσει αρκετά και τον «καταστρέψει» ένα κορίτσι. Όχι λοιπόν, δεν γεννιόμαστε γκέι, γινόμαστε γκέι από τους ενήλικες. Σας ευχαριστούμε ενήλικες.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε και οι δύο γονείς μου με χρησιμοποίησαν……….. είναι δύσκολο να μιλήσω γι' αυτό αλλά θα το κάνω.

Ο πατέρας μου και η μητέρα μου ήθελαν και οι δύο πάρα πολύ εγώ να γίνω γκέι.

Ο πατέρας μου πήγε στην φυλακή διότι εγώ τον έβαλα εκεί. Όχι για αυτό που μου έκανε όταν ήμουν 5, αλλά για αυτά που έκανε σε άλλα νεαρά αγόρια πολύ πριν εγώ γεννηθώ.

Προσπάθησα να τον βάλω στην φυλακή στα 13 μου διότι κοιμόταν για άλλη μια φορά με ένα εκδιδόμενο αγόρι μέσα στο σπίτι μας. Το ήξερα διότι μιλούσα στα παιδιά. Τους μιλούσα πάντα, ήταν φίλοι μου, ήταν στην ηλικία μου.

Η μητέρα μου και η γυναίκα εραστής της που ήταν μαζί της για 20 χρόνια δεν έκαναν τίποτα. Δεν έβαλαν τον πατέρα μου στην φυλακή, δεν τον σταμάτησαν. Του έδωσαν όμως το διαμέρισμά τους να μετακομίσει εκεί και αυτές οι δυο ήρθαν στο σπίτι. Όσο ήταν στο διαμέρισμα είχε όλη την άνεση στην ιδιωτική του ζωή, και μπορείτε να φανταστείτε τί έκανε με αυτήν την άνεση.

Δέκα χρόνια αργότερα ο πατέρας μου ασέλγησε σε παιδί μπροστά μου και εν τέλει πήγα στην αστυνομία, διότι έγινε μπροστά μου και δεν μπορούσα έτσι να το προσπεράσω. Και είχε βγάλει έξω και εκείνα τα βιβλία, το 'Show me' (Δείξε μου), ένα εικονογραφημένο βιβλίο με σκληρό σεξουαλικό περιεχόμενο για να πείσει τα παιδιά ότι το σεξ είναι φυσιολογικό… με έναν τρόπο ότι θα πρέπει να ξεπεράσουμε την φυσική μας αποστροφή.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε η οικογένειά μου δεν ήταν και τόσο ευχαριστημένη που κατέδωσα τον πατέρα μου. Είμαι εξοστρακισμένη μέχρι και σήμερα. Υπερασπίζονται αυτόν. Υπερασπίζονται εμένα; Όχι. Υπερασπίζονται αυτόν.

Για να δώσω μία ιδέα του πόσο δύσκολο είναι να μιλάει κανείς για αυτά τα πράγματα. Η μητέρα μου έχει πεθάνει από το 1999. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει από το 1993. Πέθανε στην φυλακή. Ομολόγησε. Προσπάθησε να πείσει τον δικαστή για την ορθότητα της άποψής του. Έγραψε βιβλίο για αυτό το θέμα, το οποίο εξέδωσε η μητέρα μου. Υμνούσε το σεξ ανάμεσα σε ηλικιωμένους ανθρώπους και παιδιά. Η μητέρα μου έγραψε ένα συνοδευτικό άρθρο στο οποίο υπερασπιζόταν την λεσβιακή παιδεραστία [σ.σ. δεν ακούγεται καλά η τελευταία λέξη].

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα έπρεπε να είναι μυστικό κι όμως οι άνθρωποι δεν ήθελαν να το πιστέψουν. Το μόνο που θα πιστέψουν είναι τις καταθέσεις στο δικαστήριο. Και αυτό που είναι τόσο λίγο γνωστό είναι ότι η φιλοσοφία στο ομοφυλοφιλικό κίνημα είναι πολύ διαφορετική από την φιλοσοφία που έχει ο υπόλοιπος κόσμος. Η θεμελιώδης διαφορά είναι αυτή: Οι ομοφυλόφιλοι πιστεύουν ότι το σεξ είναι καλό, όλων των ειδών το σεξ, όλη την ώρα, ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους και όσο περισσότερο το σεξ τόσο πιο ευτυχισμένοι θα είναι όλοι.

Είναι αυτό αλήθεια; (Ακροατήριο: Όχι.) Όχι δεν είναι αλήθεια.

… Μεγάλωσα κοντά στην εκκλησία; Ούτε κατά διάνοια. Ανατράφηκα να πιστεύω ότι όλοι εσείς οι χριστιανοί είστε «κακοί» και προσπαθείτε να «περιορίσετε» τους πάντες και «μισείτε τους ομοφυλόφιλους» κτλ.. Όχι.

Έγραψα την ιστορία μου. Την δημοσίευσα. Λέγεται Η ιστορία της Μόιρα Γκρέυλαντ [The Story of Moira Greyland] και λέει την ιστορία μου με τους γονείς μου. Πήρα υποψηφιότητα για το βραβείο Hugo, δεν κέρδισα και πάλι καλά που δεν πήγα εκεί διότι με αποκάλεσαν προκατειλημμένη.

Φυσικά και είμαι προκατειλημμένη. Ήμουν παιδί ομοφυλοφίλων και το ζούσα αυτό κάθε μέρα, τί άλλο θα μπορούσα να είμαι παρά μία προκατειλημμένη. Όλοι οι φίλοι μου είναι εκδιδόμενοι γκέι. Όλοι οι φίλοι μου έχουν πάρει ναρκωτικά από τον πατέρα μου. Φυσικά και είμαι προκατειλημμένη. Τί άλλο θα μπορούσα να είμαι; Θα μπορούσα να είμαι ένα παιδί που ζει στην κόλαση; Ένα παιδί που προσπάθησε να αυτοκτονήσει την πρώτη φορά όταν ήμουν 10; Που στην εφηβεία μου κοιμόμουν στους καναπέδες για να μην γίνω ένα ακόμη θύμα των φίλων των γονιών μου ή των ίδιων των γονιών μου;

Ο πατέρας μου πήγε στην φυλακή συνεχίζοντας να πιστεύει αυτά που πίστευε. Έφυγα από την Καλιφόρνια και έγραψα το βιβλίο μου που λέγεται «The Last Closet», θα κυκλοφορήσει πριν τα Χριστούγεννα.

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε, ο Θεός να σας ευλογεί.

***

Απομαγνητοφώνηση & μετάφραση Φαίη για το ΑΒΕΡΩΦ.

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2I25oAD
via IFTTT

Οι κακοποιοί... ζουν ανάμεσά μας

Οι κακοποιοί... ζουν ανάμεσά μας

Σπάνια νόμος έχει δεχθεί τόσες επικρίσεις, όσες ο λεγόμενος νόμος Παρασκευόπουλου, που ισχύει με τροποποιήσεις από το 2015 έως και σήμερα, και έχει δώσει τη δυνατότητα σε χιλιάδες κρατουμένους, ανάμεσά τους και εκατοντάδες βαρυποινίτες να βγουν από τις φυλακές, πολλοί από τους οποίους διέπραξαν στη συνέχεια στυγερά εγκλήματα, προκαλώντας αντιδράσεις στην κοινή γνώμη και έντονες πολιτικές επικρίσεις εις βάρος της κυβέρνησης.

Μαζικές ήταν οι αποφυλακίσεις κρατουμένων από την αρχή της εφαρμογής του νόμου, με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα, παρά τις τροποποιήσεις που έχει υποστεί, περί τους 430 με 450 κρατουμένους να βγαίνουν κάθε μήνα από τη φυλακή, πολλοί από τους οποίους έχουν βαριές καταδίκες για ειδεχθή εγκλήματα, όπως ληστείες και διακεκριμένες κλοπές ή εμπλοκή σε υποθέσεις ναρκωτικών. Τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης για το 2017 κάνουν λόγο για 320 αποφυλακισθέντες με καταδίκες για ληστείες και 1.137 για κλοπές, ενώ ο αριθμός των κρατουμένων που έκαναν χρήση των ευνοϊκών διατάξεων και βγήκαν σε σύντομο χρόνο από τις φυλακές ενώ είχαν καταδίκες για ναρκωτικά, την ίδια περίοδο, άγγιξε τους 698.

Η πρόσφατη στυγερή δολοφονία του επιχειρηματία Αλέξανδρου Σταματιάδη μέσα στο σπίτι του στην Κηφισιά, όταν αντιστάθηκε σε ένοπλη ληστεία και η δραματική κατάληξη μέρες αργότερα, καθώς και οι πληροφορίες για τους δράστες του εγκλήματος, όπως και πολλές άλλες εγκληματικές ενέργειες που γίνονται σχεδόν καθημερινά, επανέφεραν την κριτική και τους έντονους προβληματισμούς για την εφαρμογή του νόμου για τις αποφυλακίσεις και τις συνέπειες που παράγονται, πυροδοτώντας κύμα βίας και εγκληματικότητας σε βάρος των πολιτών.

Εκτός φυλακών 12.000

Το θέμα της ασφάλειας των πολιτών, στο οποίο διεθνώς πλέον δίδεται μεγάλη προτεραιότητα, στη χώρα μας δοκιμάζεται καθημερινά, ενώ το υπουργείο Δικαιοσύνης απαντώντας στις έντονες επικρίσεις για τις πρόωρες αποφυλακίσεις κακοποιών, κάνει λόγο για δημιουργία κλίματος «ηθικού πανικού», για «ρητορεία του νόμου και της τάξης» και αρνείται ότι τα περιστατικά της υποτροπής επικίνδυνων εγκληματιών που βγήκαν από τις φυλακές με τον λεγόμενο νόμο Παρασκευόπουλου είναι τόσο πολλά. Επιμένει, μάλιστα, στην αρχική του θέση, ότι ο νόμος για τις πρόωρες αποφυλακίσεις είναι σωστός και ότι έχει συμβάλει στη μείωση των κρατουμένων –που είναι γεγονός– χωρίς να πυροδοτήσει κύμα εγκληματικότητας.

Ομως τα περιστατικά υποτροπής κακοποιών που βγήκαν με τον συγκεκριμένο νόμο είναι πολλά και ορισμένα από αυτά πραγματικά σοκάρουν, δικαιώνοντας τις έντονες και τελικά προφητικές επιφυλάξεις που εξέφρασε η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος, όταν τότε, το 2015, ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος, έφερε προς ψήφιση τον νόμο για τις πρόωρες αποφυλακίσεις ή άλλως νόμο για την αποσυμφόρηση των φυλακών. «Οι ρυθμίσεις αυτές», είχαν τονίσει τότε οι εισαγγελείς, «ισοδυναμούν με ακύρωση των δικαστικών αποφάσεων και αναιρούν το γενικό και ειδικό προληπτικό αποτέλεσμα της επιβληθείσας ποινής», ενώ κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου είχαν επισημάνει εγκαίρως οι εισαγγελικοί λειτουργοί πως το «εν λόγω νομοσχέδιο θα επιφέρει γενική ελευθέρωση κρατουμένων», κριτική που δεν εισακούστηκε, ούτε ελήφθη υπόψη. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν μέχρι σήμερα βγει από τις φυλακές πρόωρα με βάση τον λεγόμενο νόμο Παρασκευόπουλου πάνω από 12.000 κρατούμενοι – μόνον το 2017 οι αποφυλακίσεις αυτού του τύπου έφθασαν τις 4.027.

Πάντως, η θλιβερή πρακτική που ακολουθήθηκε με τον λεγόμενο νόμο Παρασκευόπουλου, ο οποίος έχει τροποποιηθεί από τον σημερινό υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, χωρίς ωστόσο να αλλάξει σημαντικά, το να βγαίνουν πρόωρα ακόμα και βαρυποινίτες για να αδειάζουν οι υπερφορτωμένες φυλακές, δυστυχώς δεν είναι τωρινή. Ξεκίνησε δειλά δειλά από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, για να επεκταθεί στη συνέχεια με σειρά νόμων που ψηφίστηκαν σχεδόν από όλους τους υπουργούς Δικαιοσύνης, για να φθάσουμε στον νόμο Παρασκευόπουλου, για τον οποίο ειδικοί και μη εκτιμούν πως «τερμάτισε» την πρακτική των προκατόχων του, δημιουργώντας περιβάλλον μαζικών αποφυλακίσεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το σύστημα της ποινικής καταστολής.

Προβληματισμός

Συνολικά έξι νομοθετήματα, όλα με το ίδιο περιεχόμενο και την ίδια στόχευση, για να αδειάσουν οι φυλακές στις οποίες κατά καιρούς τα πράγματα ξεφεύγουν και δεν πέφτει καρφίτσα, ψηφίστηκαν από το 2008 ώς και το 2015 οπότε και φθάσαμε στον νόμο Παρασκευόπουλου, με τον οποίο διευρύνθηκαν οι προϋποθέσεις πρόωρης αποφυλάκισης και δεν εξαιρέθηκαν –κάτι που γινόταν σταθερά και μόνιμα στο παρελθόν– οι περιπτώσεις ειδεχθών εγκλημάτων και γενικά βαριάς και επικίνδυνης εγκληματικότητας.

Αλλωστε, το βασικό επιχείρημα και της σημερινής ηγεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης για την ύπαρξη του νόμου για τις πρόωρες αποφυλακίσεις είναι η αντιμετώπιση ασφυκτικών καταστάσεων μέσα στις φυλακές και η μείωση φαινομένων εγκληματικότητας και διαφθοράς που αυτονόητα παράγονται, όταν οι κρατούμενοι είναι ο ένας πάνω στον άλλον. Ομως, ειδικοί και μη αντιμετωπίζουν πλέον με έντονο προβληματισμό τη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία, που βασίζεται στη διαχρονική αδυναμία να ασκηθεί σοβαρή και υπεύθυνη αντεγκληματική και σωφρονιστική πολιτική και αντί αυτής επιλέγεται η αποσπασματική λύση των νόμων για τις πρόωρες αποφυλακίσεις, που έφθασαν πλέον στο σημείο να «καίγονται τα ξερά μαζί με τα χλωρά», τουτέστιν να βγαίνουν και επικίνδυνοι κακοποιοί.

Στον κόσμο

Και ενώ στη χώρα μας η υπερφόρτωση των φυλακών και οι κακές συνθήκες που επικρατούν στα σωφρονιστικά καταστήματα επιλέγεται να αντιμετωπιστούν με πρόωρες και ενίοτε μαζικές αποφυλακίσεις, στην Ευρώπη και διεθνώς τα θέματα της αυστηρής ποινικής τιμωρίας της βαριάς εγκληματικότητας έχουν προτεραιότητα και απασχολούν κυβερνήσεις και διεθνούς εμβέλειας οργανισμούς. Στις ΗΠΑ, για να ξεκινήσουμε από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, ακολουθείται από χρόνια πολιτική αυστηρής τιμωρίας της βαριάς εγκληματικότητας, ενώ για την ελαφρά εγκληματικότητα η αντιμετώπιση είναι ήπια. Ο ΟΗΕ έχει προτάξει την ασφάλεια των πολιτών και την αυστηρή μεταχείριση των κακοποιών βαριάς εγκληματικότητας, προβάλλοντας το δόγμα «Safety and Security», αναγορεύοντάς το ως θεμελιώδη αρχή από το 2015.

Τα ίδια και στην Ευρώπη, όπου στις περισσότερες χώρες οι φυλακές υψίστης ασφαλείας είναι πραγματικότητα από χρόνια, ενώ το ίδιο το Συμβούλιο της Ευρώπης με πλείστες συστάσεις του προς τα κράτη-μέλη έχει θέσει ως προτεραιότητα να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες για σκληρότερη νομοθεσία για τους επικίνδυνους κακοποιούς, προτάσσοντας τα θέματα της ασφάλειας των πολιτών και της απειλής που παράγει η επικινδυνότητα κρατουμένων και υπότροπων δραστών. Μάλιστα, η πιο πρόσφατη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 2014, για τα θέματα αυτά είναι πιο αυστηρή από τις προηγούμενες. Εδώ βέβαια πηγαίνουμε ανάποδα σαν τον κάβουρα...

Επιστροφή στο έγκλημα

1. Γεωργιανός την καταγωγή, 38 χρόνων, που πυροβόλησε θανάσιμα τον 27χρονο κοσμηματοπώλη Θεόδωρο Παπαδόπουλο μέσα στο κατάστημά του στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης, είχε αποφυλακιστεί κάνοντας χρήση των ευνοϊκών διατάξεων για τις πρόωρες αποφυλακίσεις μετά καταδίκη 25 χρόνων κάθειρξης για σωρεία βαρύτατων αδικημάτων.

2. Τα τρία μέλη σπείρας που βασάνισαν μέχρι θανάτου τον 67χρονο εστιάτορα Μανώλη Οικονόμου στην Υδρα είχαν επίσης αποφυλακιστεί πρόωρα, μεταξύ αυτών και ο φερόμενος ως εγκέφαλος της σπείρας.

3. Ο κατηγορούμενος για τη στυγερή δολοφονία της εφοριακού Δώρας Ζέμπερη, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 20 χρόνων για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών, καθώς είχε συλληφθεί με 37,5 κιλά χασίς, αποφυλακίστηκε πρόωρα μετά έκτιση ποινής που δεν έφθασε τα έξι χρόνια.

4. Ο Αφγανός, που κατηγορήθηκε για τον βιασμό και την άγρια δολοφονία 19χρονης φοιτήτριας στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, είχε αποφυλακιστεί επίσης πρόωρα μετά την καταδίκη του, γιατί είχε προκαλέσει βαρύτατες σωματικές βλάβες εις βάρος 20χρονης στην Κέρκυρα από την οποία άρπαξε την τσάντα.


Γράφει η Ιωάννα Μάνδρου

Πηγή: "Καθημερινή"

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2w1icT5
via IFTTT