Γιατί ηττηθήκαμε στην Μικρά Ασία - Ένα Αναπάντητο Ερώτημα

Του Δρ. Σπυρίδωνος Πλακούδα *

Ο Αύγουστος αποτελεί τον «μαύρο» μήνα του Ελληνισμού εξαιτίας δύο επετείων: της Μάχης του Αφιόν Καραχισάρ το 1922 (και κατ΄ επέκταση, της ήττας της Ελλάδας στην Μικρασιατική Εκστρατεία) και τον Αττίλα ΙΙ στην Κύπρο το 1974.

Οι δύο επέτειοι σηματοδοτούν το τέλος της Μεγάλης Ιδέας και τη δραστική περιστολή του Ελληνισμού εντός των στενών ορίων του καχεκτικού νεοελληνικού κράτους από τον Έβρο έως το Καστελόριζο.

Παρά ταύτα, δεν έχουν έως σήμερα εξαχθεί τα κατάλληλα διδάγματα για τις επονείδιστες ήττες του Ελληνισμού· ακριβέστερα, απουσιάζει μια εις βάθος μελέτη ως προς τα αίτια της ήττας μας στην Μικρά Ασία και την Κύπρο υπό το πρίσμα της υψηλής στρατηγικής. Τουναντίον, τα αναρίθμητα έργα (εκ των οποίων τα πλείστα αποτελούν πρωτογενείς πηγές όπως αυτοβιογραφίες και ημερολόγια) είτε διαπνέονται από άκρατη συνωμοσιολογία (πως δηλαδή οι «κακοί ξένοι» ευθύνονται αποκλειστικώς για τις εν λόγω ήττες) και/ή αυτομαστίγωση (πως δηλαδή ο δαίμων της διχόνοιας προεξοφλεί την ήττα για την Ελλάδα) είτε αποδίδουν μια υπερβολική έμφαση σε τακτικής φύσεως ζητήματα (πως δηλαδή θα είχε εξελιχθεί ο πόλεμος εάν η αεροπορία είχε δράσει κτλ). Με βάση την θεωρία της υψηλής στρατηγικής, θα ελεγχθούν ένα προς ένα τα «κριτήρια» περί της ορθότητας μιας υψηλής στρατηγικής ώστε να απαντηθεί το εξής ουσιαστικό ερώτημα: γιατί η Ελλάδα ηττήθηκε το 1922.

Τα Αίτια της Ήττας στην Μικρά Ασία

Οι περισσότεροι στην Ελλάδα (επιστήμονες και μη) υποκύπτουν στον πειρασμό (εν πολλοίς ένεκα των πολιτικών πεποιθήσεών τους υπέρ ή εναντίον του Βενιζέλου) να εξετάζουν τον Μικρασιατικό Αγώνα αποσμασματικά και υποκειμενικά: δηλαδή, ερευνούν εάν η ήττα ήταν προεξοφλημένη (άρα «χρεώσιμη» στον Βενιζέλο) λόγω των αρνητικών συσχετισμών ισχύος (στρατός, πληθυσμός κτλ.) ή εάν οφειλόταν στην υπερεξάπλωση μετά τον Νοέμβριο του 1920 (άρα «χρεώσιμη» στους αντιβενιζελικούς). Ορισμένοι, βέβαια, εξετάζουν εάν οι όροι της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης ήταν απευκταίοι. Παρά ταύτα, δεν εξετάζεται η υψηλή στρατηγική αυτή καθεαυτή της Ελλάδας στον Μικρασιατική Εκστρατεία[1].

Ως υψηλή στρατηγική (grand strategy) ή στρατηγική ορίζεται, εν συντομία, το τρίπτυχο «ends, ways, means»[2]· δηλαδή, πως ένα κράτος χρησιμοποιεί τα διαθέσιμα μέσα (means) κατά μοναδικούς τρόπους (ways) ώστε να υλοποιήσει τους υπέρτατους στόχους του (ends) εν καιρώ ειρήνης ή πολέμου. Όπως ο μέγας θεωρητικός της στρατηγικής Κλαούζεβιτζ δήλωσε αξιωματικά, ο στόχος πρέπει να είναι πολιτικός και ρεαλιστικός. Ποιος ήταν, λοιπόν, ο στόχος της Ελλάδας κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία; Ήταν ο εν λόγω στόχος πολιτικός και ρεαλιστικός;

Η Ελλάδα, κατόπιν έκτακτης πρόσκλησης των Αγγλο-Γάλλων, αποβίβασε μια ισχνή εκστρατευτική δύναμη στη Σμύρνη το 1919 για την τήρηση του νόμου και της τάξης εν αναμονή της συνθήκης ειρήνης. Ούτε καν τα όρια της ζώνης κατοχής («εντολής» κατά την ορολογία της εποχής) της Ελλάδας στη δυτική Μικρά Ασία δεν είχαν αποφασισθεί. Εξ αρχής η παγίωση της ελληνικής εξουσίας στη διαφιλονικούμενη ζώνη συνάντησε ισχυρή αντίσταση από εθνικιστές Τούρκους αντάρτες. Η Ελλάδα απάντησε με ευρείες αντιαντάρτικες επιχειρήσεις το δεύτερο ήμισυ του 1919 που επεξέτειναν τη ζώνη κατοχής της στο βιλαέτι του Αϊδινίου. Το θέρος του 1920 η Ελλάδα συνέδραμε τη Βρετανία στην εκστρατεία της εναντίον των εθνικιστών Τούρκων ανταρτών στην Προποντίδα και προωθήθηκε έως τη Νίκαια. Ποιος ήταν, λοιπόν, ο στόχος της Ελλάδας κατά την πρώτη φάση του πολέμου; στόχος της Αθήνας ήταν η απώθηση των ανταρτών και, ει δυνατόν, η επέκταση της ζώνης κατοχής – όχι η εξάλειψη ενός αντάρτικου εν τη γενέσει του. Επομένως, η Αθήνα δρούσε με οδηγό την τακτική – όχι την υψηλή στρατηγική. Αν και ισχυρότερη στρατιωτικά, η Ελλάδα αδυνατούσε να ειρηνεύσει τη δυτική Μικρά Ασία. Αφού υπήρχε μια ενδοχώρα φιλική προς τους αντάρτες, οι διαρκείς εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Ελλάδας παρήγαν αποτελέσματα μόνο προσωρινού χαρακτήρα.

Τον Ιούλιο του 1920, υπογράφεται η Συνθήκη Ειρήνης των Σεβρών που επιδικάζει στην Ελλάδα, συν τοις άλλοις, τη Ζώνη της Σμύρνης υπό καθεστώς «εντολής». Η συνθήκη, εν ολίγοις, επικυρώνει de jure τις κατακτήσεις de facto της Ελλάδας στη δυτική Μικρά Ασία. Όμως η συνθήκη δεν αναγνωρίζεται από τον Κεμάλ Ατατούρκ – τον ηγέτη των εθνικιστών Τούρκων ανταρτών. Ήδη από τον Μάιο του 1919 ο Κεμάλ αψηφά τις αποφάσεις των νικητών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και οργανώνει την αντίσταση εναντίον τους σε τέσσερα μέτωπα: ανατολικά (εναντίον των Αρμενίων), νότια (εναντίον των Γάλλων και Αρμενίων της Κιλικίας), δυτικά (εναντίον των Ελλήνων και Βρετανών) και, τέλος, βόρεια (εναντίον των αυτονομιστών Ελλήνων ανταρτών στον Πόντο). Γιατί η Αθήνα δεν ανέλαβε νωρίτερα μια αποφασιστική εκστρατεία εναντίον του Κεμάλ ενόσω ο ίδιος δεν είχε ακόμη ισχυροποιηθεί ουσιαστικά; Eξαιτίας δύο κύριων παραγόντων: α) μόλις τον Δεκέμβριο του 1919 ο Ατατούρκ σταθεροποίησε την εξουσία του ως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της αντίστασης εναντίον του Σουλτάνου και των Συμμάχων και β) η Ελλάδα υποτίμησε τον Κεμάλ ως στρατιωτικό ηγέτη. Ο Κεμάλ, όμως, είχε ήδη αποδείξει την αξία του στα πεδία της μάχης της Λιβύης (κατά τον Ιταλο-Τουρκικό Πόλεμο του 1911) και της Καλλίπολης (κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο). Οπότε η Ελλάδα διέπραξε ένα τραγικό σφάλμα: δεν εξουδετέρωσε το αντάρτικο του Κεμάλ εν τη γενέσει του – όπως διατείνονται οι διαπρεπείς στρατιώτες-φιλόσοφοι (π.χ. Sir Robert Thompson, David Galula κτλ.).[3]

Η ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 από τους αντιβενιζελικούς οδηγεί στην εντατικοποίηση του αγώνα. Οι μέχρι πρότινος υποστηρικτές του «οίκαδε» υιοθέτησαν μια στρατηγική εκμηδένισης (strategy of annihilation): εν ολίγοις, η Ελλάδα θα επιχειρούσε να εξουδετερώσει τον Κεμάλ δια της στρατιωτικής οδού. Ο αντικειμενικός σκοπός της Ελλάδας ήταν περιορισμένος: η καταστροφή των Κεμαλικών στρατιωτικών δυνάμεων δια της αποφασιστικής μάχης (decisive battle). Εξ ου η πλάνη της Αθήνας. Πρώτον, η Αθήνα δεν είχε ταυτοποιήσει ορθά το κέντρο βάρους του αντιπάλου. Το κέντρο βάρους δεν ήταν ο στρατός, αλλά ο ίδιος ο Κεμάλ. Η εξόντωσή του και όχι η ήττα του στρατού του θα ήταν ο καταλύτης. Δεύτερον, ο αντικειμενικός σκοπός δεν ήταν ρεαλιστικός αφού η ισορροπία δυνάμεων στα τέλη του 1920 ευνοούσε πλέον τον Κεμάλ. Πώς συνέβη αυτό όμως;

Οι Σύμμαχοι, κατ' αρχάς, δεν ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν στρατιωτικά μια τέτοια στρατηγική εκ μέρους της Ελλάδας. Η Ιταλία, ανταγωνιστής της Ελλάδας στην Μικρά Ασία, είχε ήδη συνδιαλλαγεί με τον Κεμάλ. Οι Γάλλοι είχαν ηττηθεί στην Κιλικία από τον Κεμάλ και διατηρούσαν μετά δυσκολίας τον έλεγχο επί της Συρίας (λάφυρο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου), ενώ οι Άγγλοι είχαν απορροφηθεί με τον αυτονομιστικό αγώνα της Ιρλανδίας και τις εξεγέρσεις στο Ιράκ. Ύστερα από τις εκατόμβες κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Αγγλο-Γάλλοι δεν ήταν ούτε πρόθυμοι ούτε ικανοί να αναλάβουν μια υπερπόντια εκστρατεία υπέρ της Ελλάδας – η οποία, υποτίθεται, δρούσε ως εντολοδόχος των Συμμάχων στην Μικρά Ασία ώστε να μην υποχρεωθούν να εκστρατεύσουν αυτοί. Συν τοις άλλοις, η ΕΣΣΔ συμμάχησε με τον Κεμάλ και συνέπηξε ένα κοινό μέτωπο εναντίον τόσο των Αγγλο-Γάλλων (που είχαν επέμβει υπέρ των «Λευκών» κατά τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο) όσο και των Αρμενίων (που αντιδρούσαν στην επέκταση της εξουσίας των Μπολσεβίκων στον Καύκασο). Το 1920, οι Αρμένιοι ηττήθηκαν αποφασιστικά και οι Γάλλοι συμβιβάστηκαν με τον Κεμάλ ενώ το αντάρτικο στον Πόντο υποχωρούσε εξαιτίας των θηριωδιών του Κεμάλ. Επιπρόσθετα, η «δύσκολη» γεωγραφία της κεντρικής Μικράς Ασίας (πενιχρό σιδηροδρομικό δίκτυο, υψηλά όρη, μη πλωτοί ποταμοί, αραιός πληθυσμός) και ο υπέρτερος πληθυσμός της Ανατολίας (σε αναλογία 2.5 προς 1) ήταν στην υπηρεσία του Κεμάλ. Συν τοις άλλοις, ο στρατός του Κεμάλ ήταν απείρως ισχυρότερος από ό,τι εσφαλμένα εκτιμούσαν οι επιτελείς του ΓΕΣ στην Αθήνα. Κατ' αρχάς, ο Οθωμανικός Στρατός είχε ηττηθεί μόνο στο μέτωπο της Συρίας – Παλαιστίνης και της Μεσοποταμίας· ακριβέστερα, η καρδιά της Τουρκίας (Μικρά Ασία και ανατολική Θράκη) δεν είχαν υποστεί εισβολή και οι Τούρκοι προήλαυναν στον Καύκασο έως την υπογραφή της εκεχειρίας στον Μούδρο τον Οκτώβριο του 1918. Εν ολίγοις, ο Κεμάλ αναδιοργάνωσε έναν στρατό που δεν είχε εντελώς αποσυντεθεί όπως οι σύμμαχοι στρατοί της Αυστρο-Ουγγαρίας ή Γερμανίας. Χάρη στην υποστήριξη των Μπολσεβίκων, ο Κεμάλ συγκρότησε έναν στρατό υποδεέστερο του Ελληνικού μόνον ως προς τους αριθμούς.

Τρίτον, τα διαθέσιμα εργαλεία προς επίτευξιν του (ήδη μη ρεαλιστικού) στόχου ήταν πενιχρά. Κατ' αρχάς, ο Εθνικός Διχασμός μεταξύ βενιζελικών και αντιβενιζελικών είχε πλήξει ανεπανόρθωτα την αξία και το ηθικό του στρατεύματος. Η αντικατάσταση των ικανών βενιζελικών αξιωματικών από οπαδούς της αντιβενιζελικής παράταξης προοιωνιζόταν μόνο κακά. Επιπλέον, οι Σύμμαχοι δεν ήταν πρόθυμοι ή ικανοί να υποστηρίξουν μια εκστρατεία της Ελλάδας εναντίον του Κεμάλ. Ο τελευταίος μάλιστα είχε ήδη εντυπωσιακά αναβαθμίσει τη διεθνή θέση του, ιδίως εντός του Ισλαμικού Κόσμου όπου εκθειαζόταν ως ένας μοντέρνος «γαζής» (ήτοι, πολεμιστής της Ισλαμικής πίστης). Εν κατακλείδι, το πολιτικό σύστημα της χώρας ταλανιζόταν από διαρκείς κρίσεις (τρεις βραχύβιες κυβερνήσεις μεταξύ Νοεμβρίου 1920 και Σεπτεμβρίου 1922) ενώ η οικονομία παρέπαιε – όπως επίσης το ηθικό της κοινής γνώμης εξαιτίας της χρόνιας κόπωσης.

Όταν, λοιπόν, εκδηλώθηκε η αρχική επίθεση της Στρατιάς της Μικράς Ασίας εναντίον του Κεμάλ στην περιοχή του Εσκί Σεχίρ (Δορυλαίου) τον Ιανουάριο του 1921, η επίθεση αποκρούστηκε. Όταν το θέρος του ίδιου έτους η Στρατιά της Μικράς Ασίας εξαπέλυσε την ισχυρότερη επίθεση για την εξόντωση του στρατού του Κεμάλ, απώθησε αλλά δεν εξουδετέρωσε τον αντίπαλο. Παρά τον ηρωισμό των οπλιτών και αξιωματικών της Στρατιάς της Μικράς Ασίας, η τελευταία απέτυχε να εγκλωβίσει και να εξοντώσει τους Κεμαλιστές στην Μάχη της Κιουτάχειας (Ιούλιος 1921) και να διατρήσει την αμυντική περίμετρο των Τούρκων στην Μάχη του Σαγγαρίου (Αύγουστος – Σεπτέμβριος 1922). Παρά ταύτα, τυχόν νίκη στον Σαγγάριο και κατάληψη της Άγκυρας δεν θα είχε ωφελήσει στρατηγικά την Ελλάδα. Ο Κεμάλ, όχι ο στρατός ή η πρωτεύουσά του, ήταν το κέντρο βάρους του εχθρού.

Η Στρατιά της Μικράς Ασίας υποχώρησε από τον ποταμό Σαγγάριο αλλά δεν συμπτήχθηκε πλησίον της Ζώνης της Σμύρνης. Η στρατιά παρέμεινε διεσπαρμένη σε τεράστιο πλάτος και ευάλωτη σε τυχόν διείσδυση του εχθρού – όπερ εγένετο έναν χρόνο αργότερα. Αντιλαμβανόμενη τη διαρκώς επιδεινούμενη ισορροπία ισχύος, η Ελλάδα επεδίωξε μια ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης χάρη σε διαμεσολάβηση των Συμμάχων από τα τέλη του 1921 έως το πρώτο ήμισυ του 1929· μολαταύτα, ο Κεμάλ απέρριπτε τα ειρηνευτικά διαβήματα ιταμώς. Τον Αύγουστο του 1922, η Μάχη του Αφιόν Καραχισάρ σηματοδότησε την αρχή της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Lessons Learned

Αρκετοί ιστορικοί ερίζουν εάν ήταν αναπόφευκτη η απώλεια της ανατολικής Θράκης και των νησιών Ίμβρος και Τένεδος ή εάν μια επίθεση εναντίον της Κωνσταντινούπολης θα ήταν επιτυχής. Οι Σύμμαχοι όμως είχαν ήδη a priori αποδεχθεί την εκκένωση της ανατολικής Θράκης από την Ελλάδα (ερήμην των διπλωματών της Αθήνας) κατά την υπογραφή της ανακωχής στα Μουδανιά τον Σεπτέμβριο του 1920. Η Ελλάδα σύστησε τη Στρατιά του Έβρου και σήμανε την πρόθεσή της για επανάληψη των εχθροπραξιών σε περίπτωση αδιαλλαξίας των Τούρκων. Παρά τις περί αντιθέτου εισηγήσεις από στρατιωτικούς όπως ο Πάγκαλος, ο Βενιζέλος δεν ήταν πρόθυμος να αντιπαρατεθεί εκ νέου με τον Κεμάλ δίχως την υποστήριξη των Συμμάχων – πρωτίστως της Βρετανίας. Ως εκ τούτου, η απόφαση για την εκκένωση της ανατολικής Θράκης (και των νησιών Ίμβρος και Τένεδος) ήταν πολιτικής φύσεως, όχι στρατιωτικής[4].

Η κρίση της ανατολικής Θράκης μεταξύ 1922 και 1923 απέδειξε πως η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να αντιπαρατεθεί επί ίσοις όροις εναντίον της Ελλάδας δίχως την υποστήριξη της Δύσης. Ιστορικά, η Ελλάς έχει σημειώσει μόνο ήττες όταν συγκρούεται με τους Τούρκους δίχως την υποστήριξη της Δύσης. Ως εκ τούτου, η Μικρασιατική Εκστρατεία μας διδάσκει το εξής: μια υψηλή στρατηγική εναντίον της Τουρκίας προϋποθέτει την εκπόνηση μιας υψηλής στρατηγικής με ρεαλιστικό(ούς) στόχο(υς) και την εξασφάλιση ισχυρών διεθνών συμμαχιών. Η εμπλοκή της Τουρκίας στη δίνη του Κουρδικού Ζητήματος και των περιφερειακών διενέξεων της Μέσης Ανατολής προσφέρει (υπό προϋποθέσεις) την ευκαιρία στην χώρα μας να ανασχέσει τον επεκτατισμό της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και την Κύπρο και, κατ' επέκταση, τη διαρκή συρρίκνωση του Ελληνισμού.

* Ο Δρ Σπυρίδων Πλακούδας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Στρατηγικής και Διεθνών Σχέσεων στο American University in the Emirates και Επιστημονικός Συνεργάτης του ΚΕΔΙΣΑ.

[1] Mια φωτεινή εξαίρεση αποτελεί το εξής βιβλίο: Διονύσης Τσιριγώτης: Η Ελληνική Στρατηγική στην Μικρά Ασία 1919-1922 (Αθήνα: Εκδόσεις Ποιότητα, 2010).

[2] Για μια σύνοψη του όρου της υψηλής στρατηγικής, δείτε: Spyridon Plakoudas: «Strategy: Ends, Ways, Means», διάλεξη στο American University in the Emirates, 19/6/2017 http://ift.tt/2wnW7fC

[3] Περί ανταρτοπολέμου, δείτε: Σπυρίδων Πλακούδας: «Ανταρτοπόλεμος: Το Ορφανό Παιδί της Στρατηγικής», Διακλαδική Επιθεώρηση, Τεύχος 30 (Ιούλιος-Οκτώβριος 2014), σσ. 7-18 http://ift.tt/2gontt9

[4] Περί της εκκένωσης της ανατολικής Θράκης, δείτε: Γεώργιος Σπέντζος: «Η Στρατιά του Έβρου, οι Ελληνικές Εναλλακτικές και η Συνθήκη της Λωζάννης», Βαλκανικά Σύμμεικτα Τεύχος 16 (2005-2016), σσ. 168-192.




Πηγή

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2gujpv4
via IFTTT

H οδική ασφάλεια ΠΡΕΠΕΙ να γίνει εθνική προτεραιότητα

Γράφει ο Δημήτριος Γκιόκας Οικονομικός Αναλυτής
Ένας διαρκής πόλεμος μαίνεται στους ελληνικούς δρόμους εδώ και πολλές δεκαετίες, λόγω των τροχαίων ατυχημάτων. Συνολικά έχουν χαθεί 90.000 ζωές τα τελευταία 60 χρόνια και υπερδιπλάσιοι άνθρωποι έχουν μείνει ανάπηροι.
Τέτοιες απώλειες δεν υπέστη ούτε ο ελληνικός στρατός κατά τη διάρκεια όλων των μαχών που έδωσε στον 20ό αιώνα.
Τα τροχαία ατυχήματα είναι μακράν η 1η αιτία θανάτου των Ελλήνων από 18 έως 44 ετών.
Υπερβολική ταχύτητα, αμέλεια, απόσπαση προσοχής λόγω κινητού, αυξημένη χρήση αλκοόλ, καταγράφονται ως οι βασικές αιτίες των ατυχημάτων, προερχόμενες από οδηγικά λάθη. Ο μέσος Έλληνας οδηγεί επιθετικά, παραβιάζει συχνά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, ενώ εμφανίζει έλλειψη συγκέντρωσης και αγενή συμπεριφορά.
Άλλη μια βασική αιτία είναι η χαμηλή ποιότητα, οι ελλείψεις και οι κακοτεχνίες του οδικού δικτύου, όπως πχ. ο κακός φωτισμός, η ελλιπής σήμανση, η απουσία έργων συντήρησης, τα κατασκευαστικά λάθη κ.αλ.
Το πρόβλημα επιτείνεται από την απουσία ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου, τα αποσπασματικά μέτρα χωρίς σοβαρό σχεδιασμό και φυσικά την έλλειψη πολιτικής βούλησης.
Στο παρακάτω γράφημα εμφανίζεται η εξέλιξη των νεκρών και τραυματιών από τροχαία ατυχήματα από το 1980 μέχρι σήμερα. (πηγή: ΕΛΣΤΑΤ)

Το θετικό στοιχείο είναι ότι από τα μέσα της δεκαετίας του '90 παρατηρείται μια σημαντική αποκλιμάκωση του αριθμού των θυμάτων (το 1995 ήταν χρονιά ρεκόρ με 2.400 νεκρούς). Σε αυτό συνέβαλαν δύο παράγοντες: 1) η βελτίωση του οδικού δικτύου με την κατασκευή μεγάλων αυτοκινητόδρομων και 2) η ανανέωση του στόλου των αυτοκινήτων που έλαβε χώρα επί δύο δεκαετίες (1990 και 2000) με την αγορά καινούριων μοντέλων που διέθεταν εξελιγμένα συστήματα ασφάλειας. Την περίοδο της οικονομικής κρίσης, από το 2009 και μέχρι το 2014 υπήρξε περαιτέρω πτώση, εξαιτίας ασφαλώς της μείωσης των μετακινήσεων για λόγους κόστους. Τάση όμως που ανακόπηκε τα έτη 2015-16, καθώς η κάθοδος των τιμών του πετρελαίου αύξησε εκ νέου την κίνηση στους δρόμους.

Πάντως στο πρώτο εξάμηνο του 2017 τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά, αφού με βάση τα προσωρινά στοιχεία του πολυτεχνείου Κρήτης, οι νεκροί είναι λιγότεροι σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα κατά 67 (-17%) και οι βαριά τραυματίες κατά 131 (-30%). Η παράδοση στην κυκλοφορία των αυτοκινητόδρομων της Κορίνθου -Πατρών, της Ιονίας οδού και των Τεμπών αναμένεται να συνδράμει θετικά.

Στο οικονομικό σκέλος, το ετήσιο κόστος των τροχαίων ατυχημάτων για τη χώρα μας υπολογίζεται σε €1,6 δις, με βάση τη μεθοδολογία της Κομισιόν.

Σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε, η Ελλάδα δυστυχώς κατέχει πολύ υψηλή θέση σε αριθμό θανάτων στην άσφαλτο. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται στην 5η θέση με 75 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 50. Πιο πάνω από εμάς βρίσκονται μόνο χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ (Ρουμανία, Βουλγαρία, Λετονία, Πολωνία), οι οποίες δεν έχουν τόσο αναπτυγμένο οδικό δίκτυο.

Επίσης, εξαιρετικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα βγαίνουν από τα ποιοτικά στοιχεία της Κομισιόν σχετικά με την οδική ασφάλεια και τα χαρακτηριστικά των τροχαίων ατυχημάτων στην Ελλάδα, συγκρίνοντας τα με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Παρατηρούμε ότι το ποσοστό των θανατηφόρων ατυχημάτων επί του συνόλου στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου, όπως και ότι οι μισοί θάνατοι στη χώρα μας καταγράφονται εντός του οδικού δικτύου των πόλεων, ενώ σε 4 από τις 10 περιπτώσεις δεν υπάρχει εμπλοκή άλλου οχήματος. Κοινός παρανομαστής των παραπάνω είναι προφανώς η υπέρβαση των ορίων ταχύτητας. Τραγικό στοιχείο ότι 1 στους 3 νεκρούς είναι νέοι έως 30 ετών. Ακόμη, το 35% των θυμάτων είναι μοτοσυκλετιστές.
Η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος φαίνεται από το γεγονός ότι το μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής δεν τυγχάνει στα σχολεία της ίδιας σοβαρής αντιμετώπισης όπως στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, οι έλεγχοι της τροχαίας για υπερβολική ταχύτητα είναι 6,5 φορές λιγότεροι από το μέσο όρο στην Ευρώπη.
Η τρομακτική απώλεια τόσων ανθρώπων θα έπρεπε να είχε θέσει σε συναγερμό όλους εκείνους που κατέχουν θέσεις δημόσιας ευθύνης με στόχο να αυξηθεί η ασφάλεια στους δρόμους. Κι όμως διαχρονικά συμβαίνει το αντίθετο: λίγοι άνθρωποι, κυρίως εθελοντικά, ασχολούνται με πάθος για να αλλάξουν τα πράγματα. Το πολιτικό σύστημα αδιαφορεί επιδεικτικά. Πολλοί μάλιστα το χαρακτηρίζουν κυνικά μη πολιτικό θέμα, καθώς δεν πουλάει επικοινωνιακά και δεν φέρνει ψήφους. Ακόμα και σε επίπεδο κοινωνίας το ζήτημα βρίσκεται χαμηλά στην ατζέντα των συζητήσεων. Δυστυχώς έχουμε συνηθίσει σε αυτή την κατάσταση, δεν κάνουμε την αυτοκριτική μας και ούτε ευαισθητοποιούμαστε όσο θα έπρεπε, ώστε να πιέσουμε να διορθωθούν τα κακώς κείμενα.
Θα πρέπει όμως κάποια στιγμή αυτή η αιμορραγία να κλείσει και να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα στους δρόμους. Για το σκοπό αυτό προτείνονται οι παρακάτω δράσεις, χωρισμένες σε πέντε κύριους άξονες.
1. Κεντρικός συντονισμός
- Ενιαίος, κεντρικός συντονισμός και παρακολούθηση των δράσεων των αρμόδιων υπουργείων και των λοιπών φορέων.
- Επαναλειτουργία της διυπουργικής επιτροπής οδικής ασφάλειας.
- Διαρκής αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των μέτρων .
- Δημοσιοποίηση των στοιχείων των τροχαίων ατυχημάτων και λογοδοσία.
- Καμπάνια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της ελληνικής κοινωνίας .
2. Εκπαίδευση
- Το μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής να ενταχθεί στο πρόγραμμα σπουδών όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης.
- Διεξαγωγή ημερίδων κυκλοφοριακής αγωγής, οδικής ασφάλειας και πρώτων βοηθειών.
- Αναβάθμιση της διαδικασίας απόκτησης άδειας οδήγησης με χρήση σύγχρονων μέσων, όπως προσομοιωτές, λογισμικά οδήγησης κλπ.
- Εσωτερικός έλεγχος και αυστηρότατες ποινές σε όσους εξεταστές χρηματίζονται.
- Επανεκπαίδευση των οδηγών σε περίπτωση αλλαγών στον ΚΟΚ και επανεξέταση των ικανοτήτων τους σε τακτικά χρονικά διαστήματα.
- Λεπτομερέστερες ιατρικές εξετάσεις ανανέωσης του διπλώματος σε ηλικιωμένους
3. Επιτήρηση κυκλοφορίας
- Αύξηση των ελέγχων της τροχαίας. Έλεγχος και για χρήση ναρκωτικών ουσιών (drug-test) εκτός από αλκοόλ. Εξοπλισμός των τμημάτων της με ελαφριά τεχνολογικά μέσα.
- Αυξημένη χρήση καμερών και radars.
- Αυστηρό point system.
- Επέκταση των κανόνων και στους ποδηλάτες (πχ. υποχρεωτική χρήση κράνους).
- Αναπροσαρμογή των ανώτατων ορίων ταχύτητας, όπου κριθεί σκόπιμο (πχ. σε περίπτωση βροχής).
- Υποχρεωτικό ΚΤΕΟ κάθε 12 μήνες (αντί για 24 μήνες) σε όλα τα επαγγελματικά οχήματα.
4. Βελτίωση οδικών υποδομών
- Χάραξη και κατασκευή νέων, ασφαλών αυτοκινητόδρομων.
- Τοποθέτηση επιπλέον ενημερωτικών πινακίδων. Καταγραφή και αποκατάσταση όσον έχουν υποστεί ζημιές.
- Βελτίωση κατακόρυφης και οριζόντιας σήμανσης (διαβάσεις, φωτισμός κλπ).
- Διαπλάτυνση πεζοδρομίων για την ασφαλή κυκλοφορία πεζών, ΑΜΕΑ, ηλικιωμένων.
- Προτεραιότητα σε δρόμους κοντά σε σχολεία, γυμναστήρια, ΚΑΠΗ κλπ.
- Καταγραφή και άμεση βελτίωση όλων των επικίνδυνων σημείων του οδικού δικτύου της χώρας.
- Μετατροπή των επικίνδυνων ισόπεδων κόμβων σε roundabouts (πλατείες), πολιτική που εφαρμόζεται επιτυχώς στην υπόλοιπη Ευρώπη.
5. Προώθηση σύγχρονης τεχνολογικής υποστήριξης
- Επέκταση του συστήματος ΤΕΤΡΑ σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας.
- Χρήση των έξυπνων συστημάτων μεταφοράς (ITS), που καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα και προειδοποιούν για την ύπαρξη κινδύνου.
- Χρήση της εφαρμογής αυτόματης ειδοποίησης του κέντρου υγείας από το κινητό μέσω δορυφόρου, σε περιπτώσεις που βάσει των παραμέτρων διαφαίνεται σοβαρό ατύχημα.
- Εγκατάσταση συστήματος ανοιχτής ακρόασης στα σύγχρονα αυτοκίνητα.
Στόχος του παραπάνω σχεδίου δράσης είναι η δραστική μείωση των νεκρών και των βαριά τραυματιών από τροχαία ατυχήματα κατά 40%-50%.

Πηγή

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2eKhvmf
via IFTTT

Ποιος είναι ο άγνωστος πολιτισμός που κρύβει... η Αρκτική; (vid)

Τη σημερινή εποχή, οι περισσότεροι όταν αναφέρονται στην Αρκτική, θεωρούν πως ομιλούν για μία απέραντη παγωμένη έκταση, έρημη και δίχως ζωή.

Όμως, στο παρελθόν υπήρχαν ενδείξεις πως πέραν των ιθαγενών Εσκιμώων, υπήρξε ένας άλλος πολιτισμός, εμφανώς ανεπτυγμένος.

Μάλιστα, πλείστοι αρχαίοι λαοί, όπως και οι Έλληνες ανέφεραν την ύπαρξη του λαού των «Υπερβορείων», όπου κατοικούσαν στην ομώνυμη γη, η οποία παρά τη ψύχρα της Αρκτικής ίχε λιβάδια και πολύ πράσινο. Φυσικά, η τεχνολογία τους ήταν αρκετά υψηλή.

Ακολούθως, και οι Γερμανικές φυλές πίστευαν στην ύπαρξη μιας παρόμοιας εθνοτικής ομάδας, που κατοικούσαν στην περιβόητη νήσο της Θούλης. Μάλιστα ο Αδόλφος Χίτλερ και πολλοί θεωρητικοί του Γερμανικο΄θ Εθνικοσοσιαλισμού πίστευαν πως η «Λευκή Φυλή» προήλθε από τη Θούλη, αλλά και πως πολυ΄πιθανόν εκεί να ήταν η είσοδος προς την Κοίλη Γη.

Δείτε το βίντεο:

pronews.gr

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2vxakbp
via IFTTT

H EE θεσμοθετεί τον «αυτοκρατορικό λογοκριτή»: «Ότι δεν μας βολεύει θα το λέμε fake news και θα το τιμωρούμε»

 

 

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

 

Η ΕΕ οδεύει πλέον και μαζί της όλος ο πλανήτης σε μια σκοτεινή περίοδο ολοκληρωτισμού όπου θα επιχειρηθεί να χαλιναγωγηθεί το διαδίκτυο και η αντίθετη άποψη αυτή που δεν συμφέρει το κατεστημένο των Βρυξελλών με την δικαιολογία ότι πρόκειται για «fake news».
Τη σύσταση ομάδας εμπειρογνωμόνων με στόχο την καταπολέμηση των «ψευδών ειδήσεων» ανακοίνωσε η νέα Επίτροπος της ΕΕ για την Ψηφιακή Οικονομία Μαρίγια Γκάμπριελ.
Μόνο που κανείς δεν μας εξηγεί πως θα ορίζεται αυτή η «ψευδής είδηση»
Τους προσεχείς μήνες η κ. Γκάμπριελ θα προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση για τις ψευδείς ειδήσεις – που θα περιλαμβάνει λεπτομερή πρόσκληση σε διάλογο για εξειδικευμένα θέματα, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο για τη δημιουργία νέων νομοθετικών προτάσεων σύμφωνα με το euractive
Ωστόσο, η Επίτροπος ανέφερε ότι δεν έχει αποφασίσει ακόμη, εάν υπάρχει ανάγκη για αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά τις ψευδείς ειδήσεις.
«Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για τη νομοθεσία», δήλωσε η Επίτροπος. Εν τούτοις σκοπεύει να τονίσει ξεκάθαρα ότι «οι online πλατφόρμες έχουν ανάγκη από φροντίδα», γεγονός που υποδηλώνει ότι οι εταιρείες, όπως το Facebook ή το Twitter, θα πρέπει να αναλάβουν δράση για να ελέγξουν τις δημοσιεύσεις των χρηστών τους!
«Προσωπικά θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να εντοπίσουμε τις βέλτιστες πρακτικές, να προσδιορίσουμε με σαφήνεια έναν μηχανισμό συντονισμού και να καταλάβουμε τι μπορούμε να κάνουμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση: ποια είναι η προστιθέμενη αξία μας στην καταπολέμηση ψευδών ειδήσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά η κ. Γκάμπριελ.
Τον επόμενο μήνα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να ανακοινώσει τη λήψη σχετικών μέτρων, τα οποία θα θέσουν κοινές απαιτήσεις αναφορικά με το πότε οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αφαιρούν το παράνομο περιεχόμενο που δημοσιεύουν οι χρήστες. 
Επιπλέον, ομάδα ευρωβουλευτών ζήτησε από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι τα μέτρα αυτά θα αποτελέσουν μέρος μιας ευρύτερης δεσμευτικής νομοθεσίας που θα διαμορφώσει ένα κοινό κανονιστικό πλαίσιο για τα κράτη μέλη.
Νωρίτερα φέτος, η Γερμανία εισήγαγε νόμο, που προέβλεπε πρόστιμα ύψους έως και 50 εκατ. ευρώ σε εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν δεν αφαιρέσουν παράνομο περιεχόμενο, που αντικατοπτρίζει τη ρητορική μίσους.
«Ανεξάρτητα από την εθνική νομοθεσία, είναι σαφές ότι χρειαζόμαστε και μια ευρωπαϊκή προσέγγιση. Είναι σημαντική η διασφάλιση της συνοχής», επεσήμανε η Επίτροπος.
Οι ομάδες εμπειρογνωμόνων της Κομισιόν ενδέχεται να ποικίλλουν ως προς το μέγεθος και τα είδη των φορέων που συμμετέχουν. Προσφάτως, η ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου που παρείχε συμβουλές στην Επιτροπή για τη βιώσιμη χρηματοδότηση περιλάμβανε 20 εκπροσώπους από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, ερευνητικές ομάδες και ιδιωτικές εταιρείες.
Υπάρχουν, ακόμη, δέκα εμπειρογνώμονες σε ομάδα που συγκροτήθηκε από την Επιτροπή, με κεντρικό στόχο την εκπόνηση ενός ευρωπαϊκού σχεδίου στον τομέα των υπολογιστικών συστημάτων και δικτύων.
«Η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τις προκλήσεις που δημιουργούν οι διαδικτυακές πλατφόρμες για τη δημοκρατία μας όσον αφορά τη διάδοση ψευδών πληροφοριών και να εγείρει προβληματισμό αναφορικά με τις ανάγκες που υπάρχουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο με γνώμονα την προστασία των πολιτών μας», τόνισε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
Να σημειώσουμε το εξής απλό: Δημοκρατία είναι να μπορεί κάποιος να εκφράζει την έστω και λανθασμένη αντίληψή του. Χωρίς ντιρεκτίβες και χωρίς «κονσέρβες» που έχουν επιβληθεί από κάποιους, κάπου, κάπως.
Είναι η βασική και απαράβατη αρχή της έκφρασης της ελεύθερης γνώμης. Οτιδήποτε άλλο στο χωριό το λένε «λογοκρισία» και με μια σύντομη αναδρομή σε μια οποιαδήποτε Εγκυκλοπαίδια θα γίνει κατανοητό ότι εφαρμόζεται η μέθοδος αυτή από μη εκλεγμένα ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Επί της ουσίας η ΕΕ θέλει να επιβάλλει τον θεσμό του «αυτοκρατορικού λογοκριτή» που ίσχυε στην αυτοκρατορική Κίνα όπως ισχύει βέβαια και στην κομμουνιστική (απλά άλλαξαν οι λέξεις)
Για να μην κοροϊδευόμαστε τα πράγματα έχουν ως εξής:
Αντιδράτε στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης; Fake news
Aντιδράτε στην κατάλυση της εθνική σας κυριαρχίας ως πολίτες; Fake news
Αντιδράτε σε νέα μέτρα λιτότητας και πτωχοποίησης; Fake news
Aντιδράτε στους «σύγχρονους» μετασχηματισμούς της κοινωνίας που επιτάσσονται από απρόσωπα και μη εκλεγμένα κέντρα εξουσίας όπως το Διευθυντήριο των Βρυξελλών; Fake news
Λέτε την άποψή σας (έστω και λανθασμένη) η οποία ΔΕΝ είναι αρεστή στο Σύστημα; Fake news
Παραφράζοντας την γνωστή φράση του Τζακ Κίλιαν στο Middnight caller «good night America wherever you are», «καληνύχτα Δημοκρατία όπου κια να βρίσκεσαι»

pronews.gr

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2wooWc2
via IFTTT

CIA και Windows: Μάτια ερμητικά… ανοιχτά – Τι αποκαλύπτουν τα WikiLeaks

Η CIA αποκρύπτει μη-ανιχνεύσιμα «κακόβουλα» εμφυτεύματα στο λειτουργικό σύστημα των Windows

Οι μηχανές που έχουν εγκατεστημένο το λογισμικό των Windows, έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της CIA μέσω του «Angelfire», σύμφωνα με την τελευταία έκδοση της σειράς «Vault7» των WikiLeaks. Τα έγγραφα περιγράφουν λεπτομερώς ένα εμφύτευμα που επιτρέπει στα συστήματα με Windows να δημιουργούν μη ανιχνεύσιμες βιβλιοθήκες.

Το «Angelfire» αποτελείται από πέντε στοιχεία -το «Solartime», το «Wolfcreek», το «Keystone», το «BadMFS» και το «σύστημα Windows Transitory File», σύμφωνα με δήλωση των WikiLeaks, που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη.

Το «Solartime» τροποποιεί τον διαμέρισμα του σκληρού δίσκου που φέρει τον τομέα εκκίνησης των Windows XP ή των Windows 7, όταν είναι εγκατεστημένα, επιτρέποντας τη φόρτωση και εκτέλεση του εμφυτεύματος Wolfcreek. Το Wolfcreek μπορεί στη συνέχεια να φορτώσει και να εκτελέσει άλλα εμφυτεύματα «Angelfire».

Παλαιότερα γνωστό ως «MagicWand», το «Keystone» φορτώνει κακόβουλες εφαρμογές χρηστών στο μηχάνημα, οι οποίες δεν αγγίζουν ποτέ το σύστημα αρχείων, αφήνοντας «πολύ λίγες εγκληματολογικές ενδείξεις ότι η διαδικασία έχει ποτέ γίνει», σύμφωνα με το WikiLeaks.

Το «BadMFS» περιγράφεται ως βιβλιοθήκη που αποθηκεύει όλους τους οδηγούς και τα εμφυτεύματα που μπορεί να ενεργοποιήσει το Wolfcreek. Σε ορισμένες εκδόσεις μπορεί να ανιχνευθεί, αλλά στα περισσότερα είναι κρυπτογραφημένο και εξαιρετικά περίπλοκο, καθιστώντας το μη ανιχνεύσιμο μέσω σάρωσης για ανίχνευση κακόβουλου λογισμικού.

Το Windows Transitory File System χρησιμοποιείται για την εγκατάσταση του AngelFire, σύμφωνα με την έκδοση των Windows, επιτρέποντας την προσθήκη ή την αφαίρεση αρχείων από αυτό.

Το WikiLeaks αναφέρει ότι τα έγγραφα «Vault 7» που διέρρευσαν, προήλθαν από τη CIA, η οποία, με τη σειρά της, αρνήθηκε να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητά της. Προηγούμενες κυκλοφορίες περιλαμβάνουν λεπτομέρειες σχετικά με τα εργαλεία hacking της CIA που χρησιμοποιούνται για την όπλιση κινητών τηλεφώνων, την υπονόμευση των έξυπνων τηλεοράσεων και τη δυνατότητα εγκατάστασης trojan στο λειτουργικό σύστημα της Apple.



ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2vwL3yf
via IFTTT

Η πριγκίπισσα Νταϊάνα δολοφονήθηκε από τη SAS

 

Νέα στοιχεία δείχνουν ότι η αδικοχαμένη λαίδη Νταϊάνα δολοφονήθηκε από πρώην στρατιώτη των Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων (SAS).

Η πριγκίπισσα του λαού Νταϊάνα (1 Ιουλίου 1961 – 31 Αυγούστου 1997). Image: Supplied ν

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ Αστυνομία του Λονδίνου (Σκότλαντ Γιαρντ) εξετάζει νέες πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η Νταϊάνα και ο Ντόντι Αλ Φαγέντ δολοφονήθηκαν από έναν πρώην στρατιώτη των Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων (SAS).

Η Μητροπολιτική Αστυνομία ανέκρινε πρόσφατα τα πεθερικά ενός πρώην στρατιώτη, που αποκάλυψαν ότι ο γαμπρός τους είχε μιλήσει για το θέμα αυτό στο παρελθόν. Την πληροφορία έδωσε στη Σκότλαντ Γιαρντ η Βασιλική Στρατιωτική Αστυνομία.

Η σύνδεση του πρώην στρατιώτη των ειδικών δυνάμεων με την Νταϊάνα αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η πριγκίπισσα αναφέρει το όνομά του στο ημερολόγιό της.

Η «πριγκίπισσα του λαού», ο Ντόντι Αλ Φαγέντ και ο οδηγός τους Ανρί Πολ πέθαναν όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν προσέκρουσε, από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, στο τοίχωμα της σήραγγας Pont de l'Alma του Παρισιού, μετά την έξοδό τους από το Ξενοδοχείο Ritz στις 31 Αυγούστου 1997. Η Νταϊάνα ήταν 36 ετών.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία, το ατύχημα προκλήθηκε επειδή κάποιος πρώην στρατιώτης της SAS (Βρετανικές Ειδικές Δυνάμεις) έριξε ένα εκτυφλωτικό φως πάνω στο μοιραίο αυτοκίνητο, που εκείνη την ώρα κινείτο με μεγάλη ταχύτητα.

Ο λόγος που αποφασίστηκε ο θάνατος της Νταϊάνα οφειλόταν στο ότι η πριγκίπισσα ήταν έγκυος εννέα εβδομάδων, όταν σκοτώθηκε, και το Μπάκιγχαμ δεν ήθελε να φέρει στη ζωή το παιδί ενός μουσουλμάνου από την Αίγυπτο. ν

Η φωτογραφία αυτή που δόθηκε στη δημοσιότητα το 2011 τραβήχτηκε τη μοιραία βραδιά λίγο πριν τη συντριβή. Διακρίνεται στ' αριστερά ο σωματοφύλακας Τρέβορ Ρις Τζόουνς (ο μόνος που επέζησε), ο οδηγός Ανρί Πολ και στο πίσω κάθισμα η Νταϊάνα που αποστρέφει το πρόσωπό της. Image: Supplied ν

Απαράμιλλη κοινωνική δράση

Η Νταϊάνα Σπένσερ, πριγκίπισσα της Ουαλίας, πρώτη σύζυγος του διαδόχου του βρετανικού θρόνου Καρόλου και μητέρα του πρίγκιπα Ουίλιαμ και του πρίγκιπα Χάρι, υπήρξε από τις προσωπικότητες που ο κόσμος και τα Μέσα Ενημέρωσης ανά τον κόσμο λάτρεψαν σαν αγία.

Και όχι άδικα, αν σκεφτεί κανείς το φιλανθρωπικό της έργο: ως μέλος του Ερυθρού Σταυρού συνέβαλε στην αποκατάσταση αναπήρων παιδιών στο Τόκιο∙ κατά τη διάρκεια περιοδείας της στο Κουβέιτ, επισκέφτηκε άτομα με ειδικές ανάγκες∙ το 1990, κατά την περιοδεία στη Νιγηρία και το Καμερούν, η πριγκίπισσα επισκέφθηκε νοσοκομεία για παιδιά∙ τον επόμενο χρόνο, επισκέφθηκε ορφανοτροφεία της Βραζιλίας και ένα κέντρο θεραπείας για παιδιά που έπασχαν από AIDS∙ το 1992, επισκέφτηκε τοπικά σχολεία και κέντρα θεραπείας για παιδιά με ειδικές ανάγκες στο Κάιρο.

Τα επόμενα χρόνια, η Νταϊάνα ενέτεινε το κοινωνικό της έργο με χορηγίες σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και με τακτικές δημόσιες εμφανίσεις σε νοσοκομεία, σχολεία και άλλες εγκαταστάσεις αναξιοπαθούντων ατόμων. Ανέπτυξε επίσης έντονο ενδιαφέρον για σοβαρές ασθένειες και παθήσεις που σχετίζονται με θέματα εκτός των ορίων της παραδοσιακής βρετανικής βασιλικής συμμετοχής, όπως το AIDS και η λέπρα. Επιπλέον, ήταν η προστάτιδα των φιλανθρωπικών οργανώσεων που εργάζονται με τους άστεγους, τους ανήλικους, τους τοξικομανείς και τους ηλικιωμένους. Το 1989, έγινε Πρόεδρος του Great Ormond Street Hospital για τα άπορα παιδιά. Το ίδιο έτος, έγινε πρόεδρος της Βρετανικής Οικογενειακής Συμβουλευτικής Οργάνωσης.

Λέγεται πως σε πολλά από τα νοσοκομεία που επισκεπτόταν, οι ασθενείς θεραπεύονταν ξαφνικά ή βελτιωνόταν η κατάστασή τους. Αυτό έγινε αφορμή να υποστηρίξουν κάποιοι ότι η προσωπική της ενέργεια ήταν τόσο ισχυρή ώστε μπορούσε να θεραπεύσει ασθένειες.

Συνολικά υπήρξε μέλος σε πάνω από 100 φιλανθρωπικές οργανώσεις. Μετά το διαζύγιό της από τον Κάρολο, παρέμεινε προστάτης της Centrepoint (ίδρυμα αστέγων), του English National Ballet, των ργανώσεων για την καταπολέμηση της λέπρας και του AIDS, και πρόεδρος του Great Ormond Street Hospital και του Royal Marsden Hospital. Τον Ιούνιο του 1997, η Νταϊάνα συμμετείχε σε δεξιώσεις στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους της ζωής της, εγκαινίασε τη Διεθνή Εκστρατεία για την Απαγόρευση των Ναρκών, κυρίως σε κράτη της Αφρικής, μια εκστρατεία για την οποία κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1997, λίγους μόνο μήνες μετά το θάνατό της. ν

Ο "Στρατιώτης Ν" όταν υπηρετούσε στη DAS. Πηγή: Mirror ν

Τα νέα στοιχεία δείχνουν δολοφονία

Σύμφωνα με το SKY News (δείτε το βίντεο στο τέλος του άρθρου), η αστυνομία εξετάζει νέες πληροφορίες που δείχνουν ότι η Νταϊάνα και ο μνηστήρας της Ντόντι Αλ Φαγέντ δολοφονήθηκαν από έναν πρώην Βρετανό στρατιώτη.

Η αστυνομία ανέκρινε πρόσφατα τους θετούς γονείς ενός πρώην μέλους του βρετανικού στρατού και η Σκότλαντ Γιαρντ αξιολογεί τώρα τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν. Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας αρνήθηκε να παράσχει άλλες πληροφορίες, λέγοντας ότι η αξιολόγηση γίνεται από αξιωματικούς του τμήματος ειδικών εγκλημάτων.

Ο στρατιώτης, που είναι γνωστός ως "Στρατιώτης Ν", έκανε την αποκάλυψη αυτή στη σύζυγό του, όταν ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, δεύτερος στη διαδοχή του βρετανικού θρόνου, πήγε στη SAS για μαθήματα οδήγησης το 2008.

Αν κα η σύζυγός του ορκίστηκε να μην αποκαλύψει την απόρρητη πληροφορία, την αφηγήθηκε στη μητέρα της. ν

Είκοσι χρόνια πριν… Ξημέρωμα 30ής προς 31η Αυγούστου 1997. Η πριγκίπισσα Νταϊάνα και ο Ντόντι Αλ Φαγέντ ανασύρονται νεκροί από τα συντρίμμια της μοιραίας Mercedes Benz στο Παρίσι. Η Νταϊάνα ήταν μόλις 36 ετών. Image: Supplied ν

Τύφλωσαν τον οδηγό

«Αν δεν επρόκειτο για τον πρίγκιπα Ουίλιαμ και τα μαθήματα οδήγησης από την SAS, ίσως οι ισχυρισμοί αυτοί να μην είχαν δει ποτέ το φως της δημοσιότητας» ανέφερε μια πηγή στη Sunday Mirror. «Μου είπε ότι είχε σχεδιαστεί να γίνει σε μια σήραγγα, από εκείνους που τους παρακολουθούσαν συνεχώς [ενν. την Νταϊάνα και τον Ντόντι Αλ Φαγέντ] … με ένα φως που θα τύφλωνε τον οδηγό».

«Είπε επίσης ότι παρ' ολίγο να μην συμβεί. Όταν τον ρώτησα πώς θα μπορούσε κάποιος να κάνει κάτι τέτοιο, είπε: "Πρόκειται για διαταγή, το καθήκον είναι καθήκον". Είπε ακόμη ότι έπρεπε να συμβεί μέσα σε σήραγγα για να είναι βέβαιος ο θάνατος».

O "Στρατιώτης Ν" είπε στη σύζυγό του ότι ένας πρώην συνάδελφός, ο οποίος είχε φύγει από τη SAS, ενεπλάκη στη θανατηφόρα σύγκρουση και ότι χρησιμοποιήθηκαν μια μοτοσικλέτα και ένα λευκό αυτοκίνητο.

Ο Μοχάμεντ Αλ Φαγέντ, πατέρας του συντρόφου της Νταϊάνα, πάντα επέμενε ότι ο γιος του και η Νταϊάνα δολοφονήθηκαν από το βρετανικό κατεστημένο σε μια συνωμοσία που οργάνωσε η MI6. Το 2008 κατέθεσε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι ένα λευκό Fiat, που χτύπησε τη Mercedes αλλά δεν εντοπίστηκε ποτέ, συμμετείχε στο δυστύχημα μαζί με έναν μοτοσικλετιστή.

Να σημειωθεί ότι το λευκό αυτοκίνητο, που αναφέρουν όλες οι μαρτυρίες, δεν εντοπίστηκε ποτέ. ν

«Η Μητροπολιτική Αστυνομία εξετάζει τις πληροφορίες που έλαβε πρόσφατα σε σχέση με τους θανάτους (της Νταϊάνας και του Ντόντι Αλ Φαγέντ) για να διαπιστώσει την αξιοπιστία της» ανέφερε σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος της Σκότλαντ Γιαρντ.

«Δεν πρόκειται για μια νέα έρευνα στο πλαίσιο της Επιχείρησης Paget» πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.

Η Επιχείρηση Paget (από το όνομα του πρώην αστυνομικού επιτρόπου Λόρδου Στήβενς Πέιτζετ) ξεκίνησε στις 6 Ιανουαρίου του 2004, για να διεξάγει έρευνες σχετικά με τους ισχυρισμούς ότι η MI6, η μυστική υπηρεσία πληροφοριών του Ηνωμένου Βασίλειου, κάτω από τις διαταγές της βασιλικής οικογένειας, προκάλεσε σκόπιμα το θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι, που σκότωσε την Νταϊάνα και τον Ντόντι.

Η πρώτη έκθεση με τα πορίσματα της ποινικής έρευνας δημοσιεύθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2006. Η ολοκλήρωση της έρευνας έγινε στις 7 Απριλίου 2008.

Η έρευνα, τα πορίσματα της οποίας καλύπτουν 832 σελίδες, και η οποία απασχόλησε δεκατέσσερις έμπειρους αστυνομικούς σχεδόν για τρία χρόνια και κόστισε 7,27 εκατομμύρια ευρώ, όπως όλες οι αστυνομικές έρευνες, δεν κατέληξε σε κανένα συγκεκριμένο συμπέρασμα.

Να σημειωθεί ότι τα αίτια του δυστυχήματος, καθώς και το τι ακολούθησε λίγο μετά, παραμένουν μέχρι σήμερα σκοτεινά. Σύμφωνα με την επίσημη άποψη, ο οδηγός της μοιραίας Mercedes Benz, Ανρί Πολ, ήταν μεθυσμένος. Αυτός και ο Ντόντι Αλ Φαγέντ βρίσκουν ακαριαίο θάνατο, ενώ η Νταϊάνα μεταφέρεται σοβαρά τραυματισμένη στο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε λίγο αργότερα. v

Οι τελευταίες ώρες της Νταϊάνα

Το βίντεο που ακολουθεί περιέχει αποσπάσματα από τις κάμερες ασφαλείας του Ξενοδοχείου Ritz στο Παρίσι (το ξενοδοχείο ανήκε στον πατέρα του Ντόντι Αλ Φαγιέντ) κατά τη διαμονή τους εκεί στις 30 και 31 Αυγούστου 1997. Το ζευγάρι συνοδεύεται από τον σωματοφύλακα της Νταϊάνα και από τον οδηγό της Mercedes Ανρί Πολ. Τελειώνει με τους τέσσερις να εξέρχονται από την πίσω πόρτα του ξενοδοχείου για να αποφύγουν τους δημοσιογράφους και να επιβιβάζονται στο αυτοκίνητο, πηγαίνοντας προς το θάνατο. ν

Μοναδικός επιζών του ατυχήματος ο σοβαρά τραυματίας σωματοφύλακας του ζεύγους Ρις Τζόουνς, ο μόνος, ίσως, άνθρωπος που μπορούσε να δώσει μια πειστική εξήγηση για το τι συνέβη εκείνο το βράδυ. Αν και από τότε πέρασαν χρόνια και η υγεία του αποκαταστάθηκε, ακόμη δεν θυμάται τι ακριβώς συνέβη! 

Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, η πριγκίπισσα Νταϊάνα και ο Ντόντι Αλ Φαγέντ σκοτώθηκαν όταν η Mercedes Benz που επέβαιναν συνετρίβη στη σήραγγα Pont de l'Alma του Παρισιού. Image: Supplied


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2vxmGQJ
via IFTTT

Σε ποια περιοχή της Ελλάδας δημιουργήθηκε η πρώτη πόλη στον κόσμο

H πρώτη πόλη στον κόσμο, σύμφωνα με τον Παυσανία. Η μεγαλύτερη ήταν η Ρώμη, με πολυκατοικίες που είχαν 20 μέτρα όριο ύψους
Από τη mixanitouxronou.gr: Οι Αρκάδες μπορούν να υπερηφανεύονται ότι στον τόπο τους δημιουργήθηκε η αρχαιότερη πόλη στον κόσμο και να επικαλούνται μάλιστα γι΄ αυτό τον Παυσανία.
Το όνομά της ήταν Λυκόσουρα και τον 2ο αιώνα μ.Χ. ήταν πλέον ένα χωριό με ελάχιστους κατοίκους. Ο Παυσανίας όμως υποστηρίζει ότι εκεί είχε δημιουργηθεί η πρώτη πόλη που είδε ποτέ το φως του ήλιου και ότι όλες οι υπόλοιπες πόλεις είχαν φτιαχτεί επάνω στο πρότυπό της.
Οι πολυκατοικίες της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας

Από τις μητροπόλεις της αρχαιότητας η μεγαλύτερη ήταν η Ρώμη. Στους καταλόγους που υπάρχουν από τα μέσα του 4ου αιώνα έχουν καταχωρηθεί 46.402 συγκροτήματα διαμερισμάτων, 1.797 ιδιόκτητα σπίτια, 1352 πηγές, 856 δημόσια λουτρά, 290 αποθήκες, 104 δημόσιες τουαλέτες, 36 αψίδες θριάμβου, τρία θέατρα, δύο αμφιθέατρα και δύο ιππόδρομοι.
Τα ψηλότερα συγκροτήματα διαμερισμάτων πρέπει προφανώς να ξεπερνούσαν τα 20 μέτρα που είχε θέσει ως ανώτατο όριο ο Αύγουστος. Το όριο στο ύψος των κτιρίων ήταν αναγκαίο για να περιορίσουν τους κερδοσκόπους και να εξασφαλίσουν με εύλογο τρόπο την ασφάλεια των κτιρίων.

Τα οικόπεδα ελεύθερης γης μέσα στην πυκνοκατοικημένη πόλη ήταν ακριβά και χτίζονταν με προχειρότητα. Πολλές φορές σπίτια κατέρρεαν και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Πριν από 2.000 χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρεις ένα φωτεινό δωμάτιο στη Ρώμη. Τα σπίτια ήταν πολύ κοντά το ένα στο άλλο και με το ζόρι έμπαινε φως από το παράθυρο. Ο Βιτρούβιος όμως σκαρφίστηκε ένα τέχνασμα για να ελέγχει κατά την κατασκευή ενός σπιτιού αν θα έλαμπε αργότερα ο ήλιος από το παράθυρο. Έπαιρνε ένα σχοινί και το έδενε στον τοίχο απέναντι από την ανεγειρόμενη κατοικία. Στη συνέχεια τέντωνε το σχοινί ως το σημείο που θα ήταν το δωμάτιο.

Αν μπορούσε να ακολουθήσει με τα μάτια το σχοινί και συγχρόνως να κοιτάζει κατευθείαν στον ουρανό τότε με μεγάλη σιγουριά το δωμάτιο θα ήταν γεμάτο φως. Σε διαφορετική περίπτωση έπρεπε να ψάξει να βρει αλλού να κτίσει. Αν και είναι γνωστός ο αριθμός και ο τρόπος κατασκευής των κατοικιών, ο αριθμός των κατοίκων είναι άγνωστος. Κάποιοι υπολογίζουν ότι στην ακμή της είχε πάνω από ένα εκατομμύριο κατοίκους. Πιο μετριοπαθείς μελετητές περιορίζουν τον αριθμό σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες.



ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth http://ift.tt/2ws63Dm
via IFTTT