Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΜΑΣ ΣΤΟΧΟ: ΤΟ ΦΩΣ


Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΜΑΣ ΣΤΟΧΟ: ΤΟ ΦΩΣ

Το ψεύτικο παρόν που ζούμε, το Μάτριξ, είναι ένα σχολείο, οπού ερχόμαστε να πάρουμε και να δώσουμε κάποια μαθήματα, ώστε να καταφέρουμε επιτέλους να φτάσουμε στο ΦΩΣ.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΦΝΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Έτσι, κάθε ημέρα ξυπνάμε και ξεκινώντας την ημέρα μας, παλεύοντας, ο καθένας ξεχωριστά για την διαβίωσή του, περνάμε μέσα από δοκιμασίες – μαθήματα. Από την στιγμή που αναγκαστικά, ερχόμαστε σε επαφή με άλλους ανθρώπους, όλοι αφήνουν επάνω μας και φυσικά το αντίθετο, θετικά ή αρνητικά αποτυπώματα στην ψυχή μας. Άλλοι μας αγγίζουν πιο βαθιά (από την παρουσία τους, τον λόγο τους, το χαμόγελό τους, το βλέμμα τους, το άγγιγμά τους) κι άλλοι λιγότερο βαθιά.

Μέσα από όλο αυτό το ΄΄αλισβερίσι΄΄ πέρνουμε ή δίνουμε μαθήματα και μέσα από αυτά, αν τα αξιοποιήσουμε σωστά, εξελίσσουμε την προσωπικότητά μας, τη νοοτροπία μας, την ψυχή μας.

Οφείλουμε όμως να προσέξουμε πολύ και να προσπαθήσουμε να μην μείνουμε στην ίδια τάξη, κάνοντας τα ίδια λάθη ξανά και ξανά!

Έτσι θέτουμε στόχους για να το πετύχουμε αυτό. Κι ο στόχος είναι ένας. ΤΟ ΦΩΣ!

Τα μαθήματα μας προετοιμάζουν για το ΦΩΣ κι όχι για το σκοτάδι και την κατρακύλα.

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ
ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.
Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.

ΙΧΝ

Β.Λ.

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2WzY17h
via IFTTT

Οι Έλληνες θα επιζησουμε όσο πόλεμο κι αν δεχόμαστε από τους ανθέλληνες .


Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν αναμεσα στους επιχειρηματίες που θα ταξιδέψουν μαζί με τον μονάρχη στα σκόπια στις 2 Απριλίου, είναι εκπρόσωποι από τον κλάδο της Ενέργειας, των Κατασκευών, των Βιομηχανικών Προϊόντων, των Τροφίμων και Ποτών και της Υψηλής Τεχνολογίας καθώς εκτιμούν ότι υπάρχει πεδίο επιχειρηματικής δραστηριοποίησής τους στη χώρα των κατσαπλιαδων σε επενδυτικό ή εμπορικό επίπεδο.

Όταν μάθουμε όλα τα ονόματα θα γίνει εθνοπατριωτικο πανηγύρι
Είμαστε σε πόλεμο με τους πάντες για όποιον δεν το έχει καταλάβει .
Οποιοσδήποτε φέρεται αντεθνικά με γνώμονα το προσωπικό του κέρδος μπορεί με τις ευλογίες μας να ψοφήσει .

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι με το να στηρίζει την πατσαβούρα της λίμνης και τον μονάρχη είναι εχθρός του έθνους , ήρθε η ώρα να το μάθει .

Προεστοί, κοτζαμπάσηδες και μεγαλοτσιφλικαδες είναι απέναντι στο πρόταγμα του Ελληνισμού.

Μας φτωχοποιησαν και βάλαμε πλάτη για να στηρίξουμε το κράτος παρόλο που η απόφαση του λαού μέσω δημοψηφίσματος ήταν άλλη .

Ξενιτευτηκαν τα παιδιά μας και τ' αδέρφια μας γιατί η ανεργία ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα χτύπησε κόκκινα και ήπιαμε αδιαμαρτύρητα το ποτήρι του μαρτυρίου.

Τόλμησαν όμως να παίξουν με την Ιερότητα του Εθνους μας κι αυτό είναι ασυγχώρητο .
Τόλμησαν να ξεπουλήσουν τα τιμαλφή και τα προικιά μας .

Ήρθε η ώρα να νοιώσουν καλά στο πετσί τους ότι δεν μας ενδιαφέρει καθόλου το κράτος παρά μόνο το Έθνος .
Αληθινό είναι μόνο ότι είναι Εθνικό .
Κι εμείς πορευόμαστε με τις Αξίες κι όχι με την αρχή .
Δεν αναγνωρίζουμε καμία αρχή παρεκτός του Ελληνισμού .

Εμείς ορφανά δεν είμαστε .
Καταγόμαστε από λαμπρή γενιά .
Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι αν δεν είναι με τον Ελληνισμό σήμερα θά τον φάει αύριο το μαύρο σκοτάδι είναι πρόβλημα του .

Οι Έλληνες θα επιζησουμε όσο πόλεμο κι αν δεχόμαστε από τους ανθέλληνες .
Κοντοζυγωνει η ώρα που ο καθένας θα λάβει το αντίδωρο της προσφοράς του στο Γένος .
Φροντίστε να είστε στην σωστή πλευρά της Ιστορίας .

Τα ερπετά θά πληρώσουν με το ψυχρό τους αίμα .


Μαρία Μπαϊραχτάρη

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2V9Vlgb
via IFTTT

Μόνο οι γνήσιοι και αυθεντικοί άνθρωποι αναζητούν πάντα την αλήθεια.


Της Λίτσας Φιλίππου.

Οι γνήσιοι και αυθεντικοί αναζητούν πάντα την αλήθεια και ας τυφλώνονται από την λάμψη της.

Ψάχνουν το βαθύτερο νόημα πίσω από κάθε σκόπιμη πράξη κι ας τους αφήνει βαθιές χαρακιές. Την ουσιαστικότερη σημασία πίσω από κάθε λέξη κι ας τους στιγματίζει αιώνια. Την κρυμμένη ουσία πίσω από κάθε εσκεμμένη συμπεριφορά κι ας τους συνθλίβει ολοκληρωτικά. Και απαιτούν πάντα την ειλικρίνεια.

Γιατί οι γνήσιοι άνθρωποι δεν τρομάζουν να αντικρίσουν κατάματα την αλήθεια κι ας τυφλώνονται από την λάμψη της. Δεν αρκούνται στα μεγάλα και άδεια λόγια. Δεν πιστεύουν στις κίβδηλες υποσχέσεις. Δεν εμπιστεύονται τις όμορφες συλλαβές. Πιστεύουν στην συνέπεια των λόγων και στην συνάδεια των πράξεων που τα αποδεικνύουν. Στο καθάριο και διαυγές βλέμμα που αντανακλά την αγνότητα. Στις μικρές λεπτομέρειες που την διακρίνουν.

Δεν επικροτούν υποκριτικές ερμηνείες και δεν πρωταγωνιστούν σε θεατρινισμούς. Έχουν την δύναμη να αντικρίσουν πρώτοι το τέλος. Την ικανότητα να κόβουν τους γόρδιους δεσμούς που τους καθηλώνουν σε ψυχοφθόρες καταστάσεις. Την ιδιοσυγκρασία να διαγράψουν και να διαγραφούν από τοξικούς και νοσηρούς ανθρώπους που είχαν ρόλο κομπάρσου στην ζωή τους. Να ρίξουν αυλαία σε ουτοπικές και πλασματικές παραστάσεις που υπήρξαν θεατές. Και να απομακρυνθούν από μικρόψυχους και λιπόψυχους ανθρώπους που δηλητηριάζουν δόλια την προσωπικότητά τους.

Δεν τρομάζουν να γίνουν παρανάλωμα στην φωτιά προς την αναζήτηση της γνησιότητας. Έχουν το θάρρος να ξεστομίζουν αλήθειες χωρίς να κοπιάζουν. Να μιλάνε ξεκάθαρα χωρίς να τις διαστρεβλώνουν. Την τόλμη να παραθέτουν τις απόψεις τους χωρίς να τους τρομάζουν οι συνέπειες. Το σθένος να μην κρύβονται πίσω από λέξεις και υπεκφυγές. Να διαμαρτύρονται μπροστά στο άδικο με πάθος. Να υποστηρίζουν έντονα το δίκαιο χωρίς φόβο. Εξηγούνται με σταράτα λόγια και όχι μισόλογα. Δεν αρκούνται να ζούνε με σκιές και υπονοούμενα. Δεν πορεύονται στο ουτοπικό σκοτάδι. Και έχουν τα αποθέματα αντοχής να φτάνουν πρώτοι στο τέρμα τούτου του κόσμου κόβοντας το νήμα της ψευτιάς του.

Δεν έχουν μάθει να καμουφλάρουν τα αισθήματά τους. Δεν εθελοτυφλούν μπροστά στα συναισθήματά τους. Δεν ανέχονται την κυριαρχία της υποκρισίας. Δεν κυριεύονται από την δειλία. Δεν επαναπαύονται σε μικροαστικές συμπεριφορές. Και δεν έχουν μάθει να πνίγουν τους λυγμούς τους. Δεν κρύβουν τα δάκρυά τους. Δεν καταπίνουν τον θυμό τους. Δεν καταφεύγουν και δεν αποδέχονται τις φτηνές δικαιολογίες. Δεν προσπερνάνε λάθη και ατυχές συμβάντα. Παρατηρούν προσεκτικά και εξετάζουν τις λεπτομέρειες. Δεν στέκονται μπροστά στις εικόνες. Δεν εντυπωσιάζονται από τις κραυγαλέες εμφανίσεις. Δεν εφυσυχάζονται στις αμφιβολίες. Δεν επαναπαύονται στην επιφάνεια. Δεν τους αντιπροσωπεύει η αδιαφορία, η άγνοια. Και δεν αφήνουν ποτέ το σκοτάδι που καλύπτει το ψέμα να τους σκεπάσει.

Επιζητούν το ατόφιο και απορρίπτουν κάθε τι κίβδηλο. Πορεύονται αγέρωχοι με σημαιοφόρο την ειλικρίνειά τους στα εικονικά συλλαλητήρια του κόσμου. Αφήνουν κάθε τι πρωτότυπο να εισχωρήσει στην ψυχή τους. Να αφυπνίσει το μυαλό τους. Να διεγείρει τις αισθήσεις τους. Και ακούνε το δικό του μήνυμα στον αέρα πίσω από τα «έπεα πτερόεντᨻ.

Αγκάθια που τους τρυπάνε βαθιά οι αλήθειες αυτού του πλασματικού κόσμου. Κάθε τους αποκάλυψη και μία αστείρευτη πληγή στις ψυχές τους. Κάθε τους εμφάνιση κι ένα κομμάτι από την ραγισμένη καρδιά μας. Κάθε τους συναπάντημα κι ένα μελανό σημάδι πόνου. Και κάθε τους νόημα και μία τραυματική εμπειρία.

Κι αυτοί ταγμένοι στις δικές τους Θερμοπύλες προς την ειλικρίνεια κυνηγάνε πάντα να βρούμε το αληθινό φως κι ας μην είναι το τέλειο.


αναπνοές

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2CXh6cn
via IFTTT

Με την βοηθεια του ΘΕΟΥ με πιστιν στον ΤΙΜΙΟΝ Αγωνα μας - ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ - Ηχητική προκήρυξη Γεωργίου Γρίβα Διγενή ΕΟΚΑ Πρώτη Απριλίου 1955

Με την βοηθεια του θεου με πιστιν στον ΤΙΜΙΟΝ Αγωνα μας - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ - Ηχητική
προκήρυξη Γεωργίου Γρίβα Διγενή ΕΟΚΑ Πρώτη Απριλίου 1955


https://youtu.be/059_pPBOB64


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2FOrGUU
via IFTTT

Αλλαγή πληθυσμού στην πατρίδα μας - Διώχνουν τους Ελληνες και φέρνουν Πακιστανούς


Διώχνουν τους Ελληνες και φέρνουν Πακιστανούς και πάσης προέλευσης αλλοεθνείς και αλλόπιστους στη θέση τους. Αυτό το πλάνο εκτελείται πιστά τα τελευταία χρόνια και για την ολοκλήρωσή του εργάζεται πυρετωδώς και με ιδιαίτερο ζήλο ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σχετικά με αυτούς τους σχεδιασμούς είναι όσα είπε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας σε εκδήλωση της πακιστανικής κοινότητας. Μεταξύ πολλών άλλων, τόνισε: «Ξέρετε ότι υπάρχει ένας καινούργιος νόμος που τον ψηφίσαμε τώρα, το 2019, που λέει ότι όποιος είναι επτά χρόνια στην Ελλάδα και έχει ένα χαρτί, οποιοδήποτε χαρτί, ακόμα και μια επιστολή, ένα γράμμα που έχει στείλει πίσω, παίρνει άλλα τρία χρόνια για να τακτοποιήσει τα χαρτιά του. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα.

Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι τους επόμενους δύο μήνες θα πάω στο Ισλαμαμπάντ. Δεν πάω για τουρισμό, πάω για να λύσουμε ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις οικογενειακές επανενώσεις, με τα ελεύθερα ταξίδια σας στο Πακιστάν και να μπορείτε να γυρίσετε χωρίς προβλήματα. Ξέρω ότι πολλοί από εσάς έχετε χρόνια να πάτε πίσω να δείτε τις οικογένειές σας γιατί φοβόσαστε ότι μπορεί να μη γυρίσετε ποτέ πίσω από εκεί. Θα το λύσουμε αυτό το πρόβλημα».

Με λίγα λόγια, ένα στέλεχος της εκτελεστικής εξουσίας, υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, απευθύνει αίτημα... εποικισμού στο πακιστανικό ακροατήριό του. Οσοι αμφιβάλλουν ακόμα, έχοντας αναγνώσει το παραπάνω απόσπασμα από την ομιλία του κ. Βίτσα, δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά στη συνέχεια: «Να βρούμε τρόπους ώστε να ερχόσαστε στην Ευρώπη με ασφάλεια και τάξη και να έχετε μια τέτοια ελευθερία και να μην κινδυνεύετε ούτε μέσα στα κοντέινερ ούτε μέσα σε θάλασσες ούτε σε όλα αυτά που έχετε περάσει και τα ξέρετε καλύτερα από εμένα».

Αλήθεια, ποιος εξουσιοδότησε τον κ. Βίτσα να προσκαλεί τους Πακιστανούς να εποικίσουν την Ελλάδα; Δεν γνωρίζει ότι αυτή η χώρα, η οποία βοήθησε με φανατισμό την Τουρκία στην εισβολή στην Κύπρο το 1974, δεν βρίσκεται σε... εμπόλεμη κατάσταση και με όσα είπε κλείνει το μάτι στους πολίτες της για να έρθουν εδώ ως οικονομικοί μετανάστες;

Εξίσου προκλητικά με τα λόγια του κ. Βίτσα είναι και τα ψελλίσματα από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μόνο ο κ. Μιλτ. Βαρβιτσιώτης καταδίκασε όσα είπε ο υπουργός, αλλά κάθε εχέφρων πολίτης θα περίμενε κάτι περισσότερο: την ξεκάθαρη τοποθέτηση από τη Ν.Δ. ότι θα ακυρώσει όλες τις πολιτογραφήσεις αλλοδαπών από το... παράθυρο και θα εξετάσει εξονυχιστικά όλες όσες έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Οποιος σιωπά σε αυτή την αθλιότητα συναινεί στην αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού και στην ουσιαστική κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος.


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2FOpDAa
via IFTTT

Η μυστική γαλλική εγκατάσταση που ακόμα και η Google αρνείται να κρυφοκοιτάξει - Ένα μυστηριώδες πυρηνικό πεδίο και μια ομερτά στην καρδιά της Ευρώπης


Είναι γεγονός ότι η Google με τις εφαρμογές Maps και Earth έχει κάνει τον κόσμο ένα μεγάλο πλανητικό χωριό, επιτρέποντάς μας να περιδιαβούμε την οικουμένη από την καρέκλα μας και να ταξιδέψουμε παντού στην υφήλιο.

Παντού; Όχι ακριβώς, καθώς για μια σειρά από εξόχως ακατανόητους λόγους η Google αρνείται πεισματικά να μας δείξει μερικά σημεία του πλανήτη, σημεία ωστόσο που δεν έχουν συνομωσιολογική αίγλη ούτε μυστικιστική λάμψη ξοπίσω τους.

Ακόμα και τη διαβόητη Area 51 μας φανερώνει πια η πανταχού παρούσα μηχανή αναζήτησης, μόνο που μια ερευνητική και βιομηχανική δομή της Γαλλίας συνεχίζει πεισματικά να τη λογοκρίνει. Ή κάποιος άλλος λογοκρίνει την Google, που είναι εδώ προφανώς το ίδιο πράμα.

Το Πυρηνικό Πεδίο του Marcoule λειτουργεί από το 1956, στον δημόσιο λόγο μπήκε ωστόσο τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν μια έκρηξη στις δομές του άφησε τέσσερις τραυματίες και έναν νεκρό. Την ώρα που η γαλλική κυβέρνηση έσπευδε να υποβαθμίσει το γεγονός και τον ραδιενεργό κίνδυνο που για άλλη μια φορά πλανιόταν πάνω από την Ευρώπη, μέσα στην κατακραυγή μάλιστα των διεθνών οργανισμών, μια συνωμοσιολογική αύρα άρχισε να τυλίγει το Marcoule.

Είναι προφανώς αυτό το «πυρηνικό» που έχει στον τίτλο του που κάνει την Google να το θολώνει, παρουσιάζοντάς μας καθαρότατα τη γύρω περιοχή. Παρά το γεγονός ότι -όπως μας λένε οι Γάλλοι- το Marcoule είναι ανενεργό από το 2009, συνεχίζουν να το περιφρουρούν μέρα-νύχτα και να πιξελιάζουν την εικόνα του από αέρος. Σαν να μπαίνουν σε μεγάλο κόπο για κάτι που δεν δουλεύει πια.

Ή μήπως δουλεύει; Ή δουλεύει άραγε αλλιώς;

Τι είναι επισήμως
AP_110912020408

Το «Site nucléaire de Marcoule», όπως το λένε οι Γάλλοι, είναι μια πυρηνική εγκατάσταση καμιά 25αριά χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αβινιόν, στις μαγευτικές όχθες του Ρήνου με τις τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και τους περιβόητους αμπελώνες. Η γιγαντιαία σε διαστάσεις δομή κοντά στη Μεσόγειο άνοιξε τις πύλες της το 1956 για τα πρώτα βιομηχανικά και στρατιωτικά πειράματα των Γάλλων με το πλουτώνιο.

Το Marcoule λειτουργούσε για δεκαετίες η κρατική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (Commissariat à l'Énergie Atomique), κάποια στιγμή πέρασε ωστόσο στα χέρια του γίγαντα Areva NC, ο οποίος αποτελείται από υπηρεσίες του Δημοσίου αλλά και ιδιωτικά και ξένα κεφάλαια (όπως του Κουβέιτ).

Στη δεκαετία του 1970 εμφανίστηκε εκεί ένας πρωτότυπος αντιδραστήρας, ο οποίος λειτούργησε επισήμως ως το 2009, και πλέον, όπως μας λένε, είναι «ένα σημαντικό μέρος για δραστηριότητες παροπλισμένων πυρηνικών εγκαταστάσεων». Πλέον, επισήμως πάντα, ο παλιός αντιδραστήρας αντικαθίσταται σταδιακά από τον καινοτόμο ASTRID, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί κάποια στιγμή στη δεκαετία του 2030, μιας και η Γαλλία αρνείται λυσσαλέα να απεμπλακεί από την πυρηνική ενέργεια.



Πέρα από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, στο Marcoule δραστηριοποιούνταν και συνεχίζουν να το κάνουν μια σειρά από βιομηχανίες πυρηνικών, όπως η περιβόητη MELOX που από το 1995 ανακυκλώνει το πλουτώνιο από τα παρωχημένα πυρηνικά όπλα. Προσθέστε σε όλα αυτά και τις τόσες πυρηνικές ερευνητικές δομές (όπως την ATALANTE) και έχετε έτοιμη την απάντηση γιατί οι δορυφορικές εικόνες της Google εμφανίζονται θολές.

Η έκρηξη ωστόσο του 2011 στη νοτιοανατολική Γαλλία έμελλε να πει μια άλλη ιστορία για έναν από τους παλιότερους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας της χώρας. Οι Γάλλοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το δυστύχημα «βιομηχανικό» και όχι «πυρηνικό» -διά στόματος του υπουργού Βιομηχανίας του Σαρκοζί, Ερίκ Μπεσόν- και να καθησυχάσουν την οικουμένη πως δεν υπήρξε σοβαρή διαρροή ραδιενέργειας.

AP_110912018220

Η Επιτροπή Πυρηνικής Ασφάλειας (ANS) δήλωσε πως η έκρηξη συνέβη από μια φωτιά «κοντά σε έναν από τους φούρνους» των εγκαταστάσεων της Centraco, του κέντρου επεξεργασίας των ραδιενεργών αποβλήτων του θεόρατου Marcoule. Ο φούρνος χρησιμοποιούνταν για την τήξη των μεταλλικών αποβλήτων «μικρής ή πολύ μικρής ραδιενέργειας».

«Δεν υπήρξαν διαρροές έξω από την περιοχή», διαβεβαίωσε την Ευρώπη η Γαλλία, λέγοντας πως το Marcoule δεν έχει πια πυρηνικούς αντιδραστήρες. Και παρά το γεγονός ότι πράγματι δεν εκκενώθηκαν οι γύρω περιοχές, μια μεγάλη ζώνη τέθηκε σε άτυπη καραντίνα («ασφαλή περίμετρο» την είπαν), για κάθε ενδεχόμενο.

Την ώρα που η Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ζητούσε εξηγήσεις για τις συνθήκες του ατυχήματος και είχε καλέσει τα 35 μέλη που απαρτίζουν το Συμβούλιο των Διοικητών της σε αυστηρότερα μέτρα προστασίας, στον απόηχο του πυρηνικού δυστυχήματος της Φουκουσίμα τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς όλα αυτά, αρκετοί ανεξάρτητοι περιβαλλοντικοί οργανισμοί άδραξαν την ευκαιρία να καταδείξουν πως το Marcoule δεν είχε περιληφθεί περιέργως στους ελέγχους ασφαλείας που είχε κάνει η Γαλλία στους πυρηνικούς σταθμούς της.

Και μιλάμε για τη Γαλλία πάντα, τη χώρα με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από την πυρηνική ενέργεια, καθώς συνεχίζει να καλύπτει ακόμα και σήμερα περισσότερο από τα 2/3 των ενεργειακών αναγκών της από πυρηνικούς αντιδραστήρες. Από 58 πυρηνικούς αντιδραστήρες, για να είμαστε ακριβείς…

Τι λένε κάποιοι πως είναι

AP_11091215436

Αυτό δεν ήταν φυσικά το μόνο αμφιλεγόμενο γεγονός που αφορά στο σκοτεινό Marcoule, αν πιστέψουμε τουλάχιστον την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας ή την επιτροπή σοφών που ακούει στο όνομα Διεθνές Πάνελ Σχάσιμων Υλικών. Η οποία σε έκθεσή της το 2008 μιλούσε για υγρά ραδιενεργά απόβλητα που ήταν εκτεθειμένα ή πλημμελώς ασφαλισμένα: «ως τα τέλη του 2005», μας λέει, «περισσότερα από 5.000 δοχεία ανθρακούχου χάλυβα είχαν υπερσυσσωρευτεί».

Λίγο αργότερα, γαλλικό δικαστήριο έκρινε πως κάπου… 61.597 τέτοια δοχεία απαιτούσαν εκσυγχρονισμό. Πλέον ξέρουμε πως το 1967 και το 1969 «46.396 βαρέλια αποβλήτων χύθηκαν στη θάλασσα ανοιχτά των ακτών της Ισπανίας και της Βρετάνης, περιλαμβανομένων και 3.479 από το κέντρο επεξεργασίας υγρών αποβλήτων του Marcoule».

Η ακριβής έκταση της ραδιενεργούς μόλυνσης του Marcoule δεν μπορεί να εκτιμηθεί, γνωρίζουμε πάντως πως λειτούργησε για 40 ολόκληρα χρόνια χωρίς κανονιστικό πλαίσιο, πριν αποφασίσει τουλάχιστον και η Γαλλία να συνταχθεί με τους άλλους που είπαν το 1995 να υιοθετήσουν μέτρα για την επεξεργασία των πυρηνικών αποβλήτων.

AP_11091219708

Ακόμα και σήμερα δεν είναι ακριβώς σαφές τι συμβαίνει πίσω από τις σφραγισμένες πόρτες του πυρηνικού συγκροτήματος. Και η Γαλλία δεν είναι φυσικά διατεθειμένη να αφήσει τους ειδικούς να μπουν στο Marcoule, σημαντικότατο κρίκο της πυρηνικής της αλυσίδας, μιας αλυσίδας που την έχει καταστήσει «τη μεγαλύτερη εξαγωγό χώρα ηλεκτρισμού του κόσμου», όπως εκτιμά το World Nuclear Association, μια δραστηριότητα που της αποφέρει ετησίως κάπου 3 δισ. ευρώ.

Και δεν πρόκειται να την εγκαταλείψει στο άμεσο μέλλον, καθώς έχει δεσμευτεί να ρίξει το ποσοστό της εξάρτησής της από τα πυρηνικά από το 75% που είναι σήμερα στο 50% σε βάθος χρόνου (για το 2025 μιλά αδιάφορα). Και μιας και ο γαλλικός ενεργειακός κολοσσός Areva συνεχίζει να δραστηριοποιείται στο Marcoule, δύσκολα πείθουν πως τίποτα δεν διαταράσσει τα λιμνάζοντα ύδατα της εγκατάστασης.

Η ίδια η Areva αποκάλυψε εξάλλου πως αναπτύσσει ήδη τους πυρηνικούς αντιδραστήρες του μέλλοντος και επιδόθηκε και σε μια πελώρια διαφημιστική εκστρατεία για να καθησυχάσει το γαλλικό κοινό πως δεν θα συμβεί μια τραγωδία τύπου Φουκουσίμα στη χώρα του.

Άλλοι πάλι διεθνείς πυρηνικοί φορείς, όπως το Global Security Foundation, υποδεικνύουν πως είναι αυτή η «πυρηνική ασφάλεια» που λαμβάνει χώρα -και- στο Marcoule που καλύπτει μια ευρύτατη γκάμα δραστηριοτήτων, δραστηριοτήτων που δύσκολα ανιχνεύονται από παρατηρητήρια και φορείς.

wertyey

Από διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων και καθαρή πυρηνική έρευνα δηλαδή μέχρι και υπηρεσίες προστασίας από τρομοκρατικά χτυπήματα και βιομηχανικό σαμποτάζ. Το ζήτημα, όπως μας λένε, είναι ένα πραγματικό τέρας με πολλά πλοκάμια, «ένας περίπλοκος αστερισμός διεθνών οργάνων» που περιλαμβάνει ακόμα και μαύρη αγορά διακίνησης πυρηνικών αγαθών.

Πρόκειται για ένα σωστό καθεστώς, ένας κράτος εν κράτει που λειτουργεί έξω από τα όρια που μπορούν να ελέγξουν τα εθνικά μορφώματα. Το Marcoule έχει ενοχοποιηθεί συχνά στην ιστορία του για υπόγειες σχέσεις με παρασκηνιακά κυκλώματα, μυστικές υπηρεσίες, ακόμα και παράνομους εμπόρους πλουτωνίου και ουρανίου.

Και με ένα ως τρία μικροατυχήματα να λαμβάνουν κάθε μέρα χώρα σε κάποιον από τους 58 πυρηνικούς αντιδραστήρες της Γαλλίας, θα πρέπει να περιμένουμε πιθανότατα άλλο ένα πυρηνικό συμβάν για να μάθουμε λίγα περισσότερα για το μυστηριώδες Marcoule, τον παροπλισμένο πυρηνικό αντιδραστήρα που δεν θέλουν με τίποτα οι Γάλλοι να ρίχνει κλεφτές ματιές ο πλανήτης…


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2UbjJSf
via IFTTT

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ.


Άρθρο του Maurizio Blondet 
Μετάφραση -επιμέλεια Αναστάσιος  Γιαννάς

Στις ρίζες του Δυτικού πολιτισμού η Σπάρτη και η Αθήνα αντιπαρατίθενται σαν δύο διαφορετικά αρχέτυπα.
Η Αθήνα είναι η συζήτηση, η Σπάρτη η σιωπή.
Η Αθήνα μας άφησε τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τα ανάγλυφα του Φειδία•η Σπάρτη μερικές βουβές πέτρες (δεν είχε άλλα τείχη, όπως λεγόταν, από τα στήθη των πολιτών της).

Η Αθήνα είναι η αγορά της πολιτικής διαμάχης, η Σπάρτη ένα αυταρχικό σύστημα, όπου ο καθένας ανήκει στο κράτος.
Η Αθήνα είναι η ελευθερία, η Σπάρτη η στρατιωτική πειθαρχία.
Η Αθήνα δίνει, κατά μία έννοια, αρχή στην νεωτερικότητα και στην κοσμική θέαση του ανθρώπου, εικάζει πάνω στους θεούς και αμφιβάλει-ενώ η Σπάρτη μένει ακίνητη σε μία ιεροτελεστική και πολεμική αντίληψη της πόλεως.
Η Αθήνα κατοικείται από άτομα, η Σπάρτη από μία αρχαϊκή και συμπνέουσα φάλαγγα.   
        
Προπάντων: Η Αθήνα παρήγαγε μία τεράστια ποσότητα και ποιότητα λέξεων-λόγος• διάλογοι, φιλοσοφία, σοφίσματα, γενικά αυτό που εμείς ονομάζουμε «κουλτούρα», «ιστορία», «έκφραση», «κριτική»• η Σπάρτη μία αινιγματική και μονολιθική σιωπή: μόνον κάποιο ρυθμικό πολεμικό άσμα του Τυρταίου.

Ο δημοκρατικός όχλος απονέμει φυσικά στην Αθήνα την πρωτοκαθεδρία του πολιτισμού, και βλέπει στην Σπάρτη την απουσία του πνεύματος, αισθάνεται την σιωπή της σαν άναρθρη, βίαιη  σκοτεινότητα.

Όμως αν ήταν πράγματι έτσι, πώς να εξηγήσουμε ότι ο Σωκράτης, ο τόσο ομιλητικός, ο πιο περίεργος των Αθηναίων, υπήρξε φίλο-Σπαρτιάτης;
Και ο πιο ευγενής και έξυπνος μαθητής του, ο Πλάτωνας, από τον οποίο αρχίζει η φιλοσοφία-και αρχίζει σε μορφή διαλόγου-κοίταζε την Σπάρτη  σαν  την αληθινή  Ελληνική  πνευματική καρδιά;

Διότι έτσι συνέβη: η δημοκρατική παράταξη, η Αθηναϊκή «αριστερά» υποπτεύθηκε ότι ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας Λακωνίζουν,  δηλαδή ότι  μιμούνται τους  Λάκωνες στον ακριβή- συνθετικό λόγο  και αναγνωρίζουν στην Σπαρτιατική τάξη την πολιτιστική πρωτοκαθεδρία πάνω στην Ελλάδα, και με την πολιτική έννοια, ότι παίρνουν το μέρος της Σπάρτης, ότι δηλαδή ανήκουν στην «Δεξιά»: κάτι που απαγορευόταν στην Αθήνα.

Βέβαια δεν είναι απλό να εξηγηθεί γιατί η συνοδεία του Σωκράτη-η πιο σημαντική πολιτιστική ανθρώπινη ομάδα που υπήρξε ποτέ- αν  και  ζούσε μέσα στην Αθηναϊκή ελευθερία, κοίταζε την Σπάρτη ως ένα μοντέλο απαράμιλλου γοήτρου: προπάντων γιατί δημιουργεί  αμηχανία  στην δημοκρατία να παραδεχτεί ότι η υψηλή κουλτούρα, γεννήθηκε  στην Δύση  από ένα αντιδραστικό όραμα.

Αλλά  η εξήγηση είναι εύκολη  για όποιον δεν θρέφει προοδευτικές προκαταλήψεις.
Φθάνει να θυμίσουμε ότι ο Σωκράτης μιλά, συζητά-και ο Πλάτωνας γράφει σε μορφή διαλόγου και συζήτησης-όχι για μία  εγγενή επιθυμία έκφρασης μέσω του λόγου, αλλά ως αντίδραση σε άλλους ομιλητές.
Αυτοί αντικρούουν ακούραστα τους Σοφιστές: αυτοί οι τεχνικοί της γνώμης και της επικοινωνίας, αυτοί οι δικηγόροι κάθε περίπτωσης, που υπερηφανεύονταν ότι ξέρουν να πείσουν τον όχλο για οποιαδήποτε θέση  αλλά και για την αντίθετη της  και-το χειρότερο- ότι μπορούν  να  διδάξουν σε  οποιονδήποτε να κάνει το ίδιο.
Η εμφάνιση και η επιτυχία των Σοφιστών δεν θεωρήθηκε στην Αθήνα ως «πρόοδος», αλλά ως αυτό που  μαρτυρούσε : Το σύμπτωμα μιας ηθικής κρίσης που κατέκλυζε την κοινωνία.
Η νίκη του κυνισμού  και του υποκειμενισμού, η χειραγώγηση των συλλογικών συναισθημάτων κατά κάποιο τρόπο συνυφασμένη με τη δημοκρατία, η άρνηση της αλήθειας  και η υπεροχή της γνώμης. 
Κατά  μία έννοια, με τους Σοφιστές  εισβάλουν στην ιστορία όχι μόνον η διαλεκτική αλλά η «φλυαρία», η Βαβέλ του « κατά τη γνώμη μου…»

  
Ο Γοργίας, ο οποίος υποστήριξε ότι  «το σωστό είναι το ωφέλιμο του πιο δυνατού», είναι ήδη πολύ σύγχρονος: φυτεύει το σπόρο για όλους εκείνους που στο μέλλον θα υποκλιθούν στην  εξουσία ως  την μόνη αλήθεια.
Αρχίζει μία διαδρομή στην οποία ο Χέγκελ θα δώσει την πιο συνθετική και καθολική  θεωρητική συστηματοποίηση: «ότι είναι πραγματικό είναι ορθολογικό.»
Ο Σωκράτης ο λακωνικός κατεβαίνει λοιπόν στην πλατεία, μιμούμενος τους Σοφιστές στην διαλεκτική τεχνική, για να υπερασπιστεί μία αρχή που παραβιάστηκε, μία αλήθεια που δεν είναι πια κοινά αποδεκτή με σιωπηρή συμφωνία.

Συμπτωματική είναι η τεχνική του: περισσότερο από το να μιλάει, κάνει ερωτήσεις. Και οι ερωτήσεις του στοχεύουν να παρακινήσουν τους συνομιλητές του να παραδεχτούν ότι ναι, η δικαιοσύνη δεν μπορεί να περιοριστεί στο συμφέρον αυτού που κυβερνά, ότι η δύναμη δεν είναι ταυτόσημη με την δικαιοσύνη, ότι η δικαιοσύνη-ακόμη και εάν σε αυτόν τον εμπειρικό κόσμο δεν εμφανίζεται παρά αδύναμα και επεισοδιακά-είναι ωστόσο πιο πραγματική από την δύναμη και το συμφέρον του πιο δυνατού, τόσο που ο αυθεντικός με τον εαυτό του άνθρωπος  είναι υποχρεωμένος να  της  αναγνωρίσει μία ανωτερότητα χωρίς συμβιβασμούς.
Αλλά όπως είναι γνωστό, ο Σωκράτης αρκείται να οδηγήσει τους άλλους να παραδεχτούν ότι η δικαιοσύνη «δεν» είναι αυτό, δεν είναι εκείνο, δεν είναι το άλλο• δεν δίνει ποτέ έναν δικό του ορισμό του «σωστού».
Αρνείται να παράσχει μία φόρμουλα, και όχι μόνον για τον βάσιμο λόγο ότι χρειάζεται να υπερασπισθεί η Αλήθεια απομακρύνοντας την από την αιχμαλωσία της διαλεκτικής-η οποία εμφανίστηκε πλέον στον κόσμο ως η πρωταρχική τεχνική που αντιστρέφει τα διατυπωμένα στο αντίθετο τους.

Με την πιο βαθιά έννοια, ο Σωκράτης δεν κάνει  κάτι άλλο από το να βολιδοσκοπεί τα όρια μιας σιωπής που περιέχει την αλήθεια, την οποία αυτός αντλεί-και διδάσκει πώς να αντλείται-πέρα από το λόγο.
Πώς να εξηγηθεί ότι αυτή η Ολύμπια σιωπή από την οποία ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας  αντλούν τις αστείρευτες λέξεις τους  είναι ακριβώς  η σιωπή της Σπάρτης;


Στην  Ελλάδα , πριν τους Σοφιστές,  η γνώση ονομάζεται  κατά κανόνα μία «όραση», σε σχέση  με την οποία οι γνώσεις που αποκτούνται με τις τεχνικές του λόγου, την συζήτηση, δεν είναι παρά  μεταβαλλόμενες και επιφανειακές γνώμες: η παραπλανητική φλυαρία των Σοφιστών.
Η «όραση»  ως  υπέρτατη γνώση ήταν, προσθέτουμε, το αντίστοιχο μιας ύπαρξης  που είναι προνόμιο ενός ανθρώπινου τύπου(όχι οποιουδήποτε), που επιπλέον είναι ικανός να μεταμορφωθεί.
Εδώ, υπαινισσόμαστε  την μύηση στα Ελευσίνια Μυστήρια στα οποία είχαν πρόσβαση οι ευγενείς Αθηναίοι.
Σε αυτά, μαρτυρεί ο Ιππόλυτος, παρουσιαζόταν «σε αυτούς που γινόντουσαν δεκτοί στον ύψιστο βαθμό, το μεγάλο και θαυμαστό και τέλειο μυστήριο της όρασης : ένα στάχυ θερισμένο εν σιωπή.
Ο Πλάτωνας αναφέρεται συνεχώς σε αυτό που συμβολίζει αυτό το αινιγματικό στάχυ, σε σημείο που  κατέστη δυνατή η υποψία ότι η θεωρία των Πλατωνικών Ιδεών ήταν μία προσπάθεια λογοτεχνικής  γνωστοποίησης των Ελευσίνιων Μυστηρίων-για τα  οποία ο μυημένος έπρεπε να σιωπήσει.
Ακόμη περισσότερο, υπαινισσόμαστε το μαντείο των Δελφών:
Το ιερό κέντρο του φωτεινού Απόλλωνα.
Έτσι η Σπάρτη παρέμεινε άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αρχαϊκό Δωρικό πολιτισμό-τον οποίο ζηλότυπα προστατεύει ενώ οι άλλοι άλλαζαν-όπως εξάλλου λέγεται, ο Λυκούργος, που για τους πολλούς ήταν μόνον ο αρχικός νομοθέτης, ο πατέρας της Σπαρτιατικής πολιτικής τάξης, ήταν επίσης  και  η ονομασία ενός  Σπαρτιατικού  ιερατικού  βαθμού  που υπόκειντο στους Δελφούς.

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε με πια βαθιά, εξωπολιτική έννοια ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας ήταν φιλο-Σπαρτιάτες;
Γιατί αντλούσαν  τις λέξεις τους από εκείνη τη σιωπή που φύλασσε η Σπάρτη: μακριά από το να είναι ένας στρατώνας, η πόλη χωρίς τείχη ήταν μία ιερή και στρατιωτική τάξη της οποίας τα άτομα-ασκητικά απαρνούμενα τον εαυτό τους, λαμβάνοντας το κοινό συσσίτιο, φέροντας τα όπλα όπως θα έκανε η πρωταρχική ομάδα των «ίσων», των Ινδοευρωπαίων εταίρων που κατακτούσαν τα νέα εδάφη-διατηρούσαν την αρχική τους  προέλευση και έμεναν πιστοί στην βεβαιότητα που έρχεται από την «Όραση», στον πολιτισμό  που  είναι πριν από την διαλεκτική: εκείνον που «θερίζει το στάχυ εν σιωπή».

Το γεγονός ότι η Σπαρτιατική τάξη ήταν επικεντρωμένη στην στρατιωτική εκπαίδευση σημαίνει δύο πράγματα:

Υποδήλωνε ότι η γνώση δεν κατακτάται με την νοητική οξύτητα, αλλά με την ανάπτυξη του  Είναι, την διαμόρφωση του χαρακτήρα.

Ότι η αλήθεια που δεν μπορεί να ειπωθεί πρέπει να υπερασπίζεται με την δύναμη ενάντια στο χάος που θέλει να την ακυρώσει.
Αυτή πρέπει να είναι η μόνη νόμιμη χρήση της δύναμης-η δύναμη που επιβάλει την σιωπή πάνω στον θόρυβο του περιβάλλοντος-και που όσο διήρκησε , η «Όραση» δεν είχε επαλειφθεί από τις καρδιές των ανθρώπων.

Δεν επικαλεστήκαμε δύο αρχέγονα αρχέτυπα.
Η  Σπάρτη και Αθήνα  ΕΙΝΑΙ .
Σε κάθε εποχή ο πολιτισμός είναι Σοφιστικός ή Πλατωνικός.
Και εάν σήμερα εξαπλώνεται το ενδιαφέρον για  τα τρέχοντα γεγονότα, το κουτσομπολιό, τη φλυαρία , θα θέλαμε οι λέξεις μας να μην είναι μία απλή προσθήκη στο θόρυβο που κρύβει, ή θολώνει, κάθε βεβαιότητα. 
Αναζητήσαμε πάντοτε λέξεις που αραιώνουν την ομίχλη στην οποία  το  χάος  των  γνώμεων  μας  κάνει να ζούμε, που φέρνουν στο φως τις κρυφές δυνάμεις που ο διαλεκτικός και δημοσιογραφικός θόρυβος μας κρύβουν.

Λέξεις  που δεν σέβονται τα είδωλα του Forum Romanum γιατί στηρίζονται, χωρίς να το λένε, σε μία δυνατή σιωπή.






ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2uCOErG
via IFTTT

Φοιτητές και σπουδαστές στον αγώνα του 1821

Ἦταν ὅλοι τους φοιτητές καί σπουδαστές. Καί ἄν ἡ πατρίδα ἦταν τότε σκλαβωμένη, ἐκεῖνοι κρατοῦσαν τήν ψυχή ἐλεύθερη καί ἀδούλωτο τό πνεῦμα. Ἀνδρώθηκαν μέ τούς θούριους τοῦ Ρήγα καί τοῦ Κοραῆ, καί οἱ νεανικές καρδιές τους θαρρεῖς πώς ἔπαιρναν φωτιά σάν σιγοτραγουδοῦσαν τό «καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή…». Καί τότε ἔνιωθαν βαθιά μέσα τους τό τί θά πεῖ «ἀδιατίμητον ἡ ἐλευθερία».


Στήν ξακουστή Ἑλληνική Σχολή τῶν Κυδωνιῶν, μιά ὁμάδα εἴκοσι σπουδαστῶν συμφώνησαν, μέ ἕνα ψήφισμά τους γραμμένο σέ ἀττική διάλεκτο, νά συνομιλοῦν μόνο στά ἀρχαῖα ἑλληνικά. Ἡ ποινή γιά τόν παραβάτη ἦταν νά μάθει ἀπέξω μιά σελίδα ἀπό τόν Ὅμηρο καί νά τήν ἀπαγγείλει στήν παρέα! Ἔπαιζαν στά ὑπόγεια τῆς σχολῆς τους τήν «Ἑκάβη» τοῦ Εὐριπίδη καί μέ τό σχόλασμα ἔτρεχαν σ ̓ ἕνα κοντινό λόφο γιά νά τραγουδήσουν, μακριά ἀπό τά αὐτιά τῶν Τούρκων, τό «Δεῦτε παῖδες τῶν Ἑλλήνων».

Στίς 23 Ἀπριλίου τοῦ 1821 οἱ πρῶτοι Ἕλληνες σπουδαστές, ἀπό τά πανεπιστήμια τῆς Λειψίας καί τῆς Γοτίγγης, φθάνουν στό φυλάκιο τῆς Πράγας μέ ἐπιθυμητό προορισμό τή Μολδοβλαχία, ὅπου ἤδη βρισκόταν ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης. Ἡ πόλη ὅμως στήν ὁποία συγκεντρώθηκαν οἱ περισσότεροι Ἕλληνες φοιτητές τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦταν ἡ Τεργέστη, ὅπου ὑπῆρχε ἀκμάζουσα ἑλληνική κοινότητα, ἕτοιμη νά τούς συνδράμει στίς ἀνάγκες τους. Ἀπό ἐδῶ οἱ νεαροί βλαστοί τῆς πατρίδας ἀναχωροῦσαν κυρίως γιά τό Μωριά.

Ἀπό τήν Τεργέστη, ὁ Νικόλαος Γκίκας, φοιτητής τότε στό Ἰάσιο, γράφει σχετικά σ ̓ ἕναν συμφοιτητή του στό Παρίσι: «Σοῦ ὁμολογῶ ὅτι δέν ξέρω ποῦ βρίσκομαι ἀπό τή χαρά μου. Ὁ ζῆλος πού κυριαρχεῖ ἐδῶ μεταξύ τῶν Ἑλλήνων εἶναι ἀπερίγραπτος. Ὁ καθένας δίνει ὅ,τι μπορεῖ. Ἐάν εἶχα καιρό καί ἠρεμία πνεύματος, θά μποροῦσα νά σοῦ γράψω τόσο πολλά, πού θά ἔχεις νά διαβάζεις μισό χρόνο».

Ἡ ἔντονη κίνηση τῶν Ἑλλήνων δέν ξεφεύγει ἀπό τό ἄγρυπνο βλέμμα τῶν αὐστριακῶν ἀρχῶν. Ὁ Γενικός Διοικητής τῆς Τεργέστης, βαρόνος Spiegelfeld, σέ ἀναφορά του πρός τόν Ὑπουργό τῆς Ἀστυνομίας Sedlnitzky, γράφει σχετικά: «Τό ὅτι οἱ Ἕλληνες στό Λιβόρνο ἔχουν ἐκδηλωθεῖ ἐνθουσιωδῶς ὑπέρ τῶν συμπατριωτῶν τους, μοῦ τό ἀναφέρει συχνά ὁ ἐκεῖ καισαροβασιλικός πρόξενος. Καί ἐσχάτως ἐπρόσθεσε, ὅτι πολλοί ἀνεχώρησαν ἀπό ἐκεῖ γιά τόν Μωριά καί τήν Ὕδρα, τούς ὁποίους ἠκολούθησαν ὅλοι οἱ σπουδαστές ἀπό τήν Πίζα καί ὅτι οἱ Ἕλληνες σπουδαστές παρήγγειλαν καί τούς ἔφκιασαν σέλλες, πιστόλια, περικεφαλαῖες…».

Τό πνεῦμα αὐτῶν τῶν νεαρῶν ὑπάρξε ων ἀντιπροσωπεύεται μέ ζωντάνια μέσα ἀπό μία ἐπιστολή τοῦ Δημητρίου Σούτσου πρός τά ἀδέλφια του, γραμμένη στίς 5/17 Ἰουνίου τοῦ 1821, δύο μέρες πρίν ἀπό τήν ἐπική μάχη στό Δραγατσάνι καί τή θυσία τοῦ Ἱεροῦ Λόχου.

«… Ἐξ ὅλων τῶν μερῶν τῆς παλαιᾶς Ἑλληνικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τάς ἐσχατιάς της αὐτάς συνήλθομεν τριακόσιοι, χθές μαθηταί τῶν Γυμνασίων καί σήμερον μαχηταί τῆς ἐλευθερίας.[…] Ἀλλ ̓ ἄν ἡμεῖς πέπρωται ν ̓ ἀποθάνωμεν ἐπί τῆς γῆς αὐτῆς, γράψατε σεῖς εἰς τήν ἐπιτύμβιον ἡμῶν πέτραν : "ἐνταῦθα κεῖνται τριακόσιοι τῆς Νέας Σπάρτης μή φροντίσαντες νά μᾶς εἴπωσιν οὐδέ τά ὀνόματά τους".

Μέ τό ἴδιο πνεῦμα εἶναι γραμμένη καί ἡ ἐπιστολή τοῦ εἰκοσάχρονου Ἀναστασίου Παππᾶ, γιοῦ τοῦ ἥρωα Ἐμμανουήλ Παππᾶ,ὁ ὁποῖος στά 1821 σπούδαζε στή Βιέννη. Ἀπό ἐκεῖ γράφει στίς 18 Ἀπριλίου 1821 στόν ἀδελφό του Ἀθανάσιο : «…Μιά γυναικεία μορφή στεκόταν πάντα μπροστά στά μάτια μου θλιμμένη, κλαμένη, πληγωμένη, βαριά ἁλυσοδεμένη. Πάντα μέ κοίταζε μέ βλέμμα ἀτενές, χωρίς νά μοῦ μιλεῖ. Ἀλλά τέλος,πρίν ἀπό λίγες μέρες μοῦ εἶπε θυμωμένα: […] Μάχου ὑπέρ πατρίδος : Μή διστάζεις, μή δειλιάζεις μέ τή σκέψη ὅτι μπορεῖ νά εἶσαι ὁ τελευταῖος. Ὅρμα ἀπάνω στόν ἐχθρό σάν ἕνας Μακεδόνας, φτιάξε ἀργυρές ἀσπίδες, ξαναζωντάνεψε τήν ἀήττητη φάλαγγα. Τί τό ὄφελος νά καλοζεῖς στά ξένα καί νά στερεῖσαι γιά πάντα τήν πατρίδα σου!».

Ἦταν ὅλοι τους φοιτητές καί σπουδαστές. Ἄλλοι ἀγωνίστηκαν στό Μωριά, στά Νησιά, ἄλλοι στίς Παραδουνάβιες Ἡγεμονίες. Καί ὁ ἀγώνας τους ἔμελλε, γιά ἄλλη μιά φορά, νά δείξει στήν ἀνθρωπότητα τό δρόμο τῆς τιμῆς…

περιοδικό «Ἡ Δράση μας»
τεῦχος Μαρτίου 2017

 Από xfd.gr

Ἐνδεικτική Βιβλιογραφία

1. Ἀ. Βακαλόπουλου, Οἱ Ἕλληνες σπουδαστές στά1821, Θεσσαλονίκη 1978.2. Γ. Λαΐου, Ἀνέκδοτες ἐπιστολές καί ἔγγραφα τοῦ1821. Ἱστορικά δοκουμέντα ἀπό τά Αὐστριακά Ἀρχεῖα, Ἀθήνα 1958.


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2I4q1Mu
via IFTTT

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ


Σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα όμως στην Πατρίδα μας, τον τελευταίο καιρό, φυσάνε άνεμοι σαρωτικοί, εκθεμελιωτικοί των αξιών και των ιδανικών μας. Σκοπός τους να μας αποκόψουν από τις ρίζες της Πίστεως, της Πατρίδος, της Παραδόσεώς μας και της Φυλής μας.

Το βλέπουμε αυτό καθημερινά και στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας, αλλά και μέσα στην κοινωνία μας. Χτυπιούνται με λύσσα η Εκκλησία, η Οικογένεια, το Σχολείο, η Ιστορία, ή ίδια η υπόσταση του Έθνους μας. Βιώνουμε ένα νέο σύγχρονο διωγμό κατά της Πίστεως.

Εχθροί αδίστακτοι, θρασείς, προκλητικοί, άθεοι και άπιστοι, πολέμιοι της Ορθοδοξίας, απειλούν τα λογικά πρόβατα του Χριστού και τα μέλη της Εκκλησίας.

Απέναντι σ΄ αυτή την επίθεση συχνά οι χριστιανοί δειλιούν και λουφάζουν – σιωπούν. Παρουσιάζονται χωρίς γενναιότητα και "πνεύμα δυνάμεως".

Κι όμως μας έδωσε ο Θεός διά του Αγ. Πνεύματος τρία λαμπρά χαρίσματα ως αντίδοτα της δειλίας, το πνεύμα της οποίας ενισχύεται από το πονηρό πνεύμα…

Μας έδωσε Πνεύμα δυνάμεως, ομολογίας, παρρησίας, θάρρους, ανδρείας, για να ομολογούμε:

το Όνομα του Χριστού,

την Αλήθεια του Ευαγγελίου,

τη Μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και

την πίστη μας στο Χριστό

Μας έδωσε Πνεύμα αγάπης για να συνεχίσουμε να αγαπάμε τον Θεό και τον πλησίον μας, ακόμη και τους εχθρούς μας. Να μισούμε την πλάνη, την αίρεση, την απιστία, όχι όμως τους διώκτες μας, για τους οποίους πρέπει να ζητάμε τη μετάνοιά τους.

Μας έδωσε Πνεύμα σωφρονισμού, για να είμαστε συνετοί στη συμπεριφορά μας "φρόνιμοι ως οι όφεις, ακέραιοι ως αι περιστεραί, ως πρόβατα εν μέσω λύκων" και να μη εκθέτουμε χωρίς λόγο τον εαυτό μας σε κίνδυνο.

Τι στόχο έχει αυτή η οργανωμένη πολεμική κατά της Πίστεως;

Αποστασία του κόσμου από τον Χριστό και σταδιακή προσχώρηση στο στρατόπεδο του Αντιχρίστου.

Αποκοπή από το Δόγμα και το Ήθος της Εκκλησίας μας, έκλυση των ηθών, εκμαυλισμός των μαζών και θρίαμβος της αμαρτίας στην ακραία έκφραση της διαστροφής.

Διαστρέβλωση του μαθήματος της Ιστορίας, αλλοίωση των Θρησκευτικών στα σχολεία και αποχριστιανισμός του σχολικού γίγνεσθαι.

Κατάργηση των Εορτών και των Συμβόλων και σταδιακή επιβολή της Πανθρησκείας.

Κατάργηση των συνόρων, ανακάτεμα των πληθυσμών και εξαφάνιση των Εθνικών Κρατών με την παράδοσή τους και τον πολιτισμό τους.

Καταπίεση με νόμους και πρόστιμα των Χριστιανών για κάμψη του φρονήματός τους

Εξίσωση των αιρέσεων με την Ορθοδοξία και σχίσματα των Εκκλησιών.

Αυτή η άθλια προσπάθεια της αθεϊας και των διωγμών τι αποτελέσματα μπορεί να έχει;

Ακριβώς ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ, όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά μέσα από την ιστορία της Εκκλησίας μας. Διότι: Τα πρόβατα νίκησαν τους λύκους.

Οι πολέμιοι νικήθηκαν και χάθηκαν, ενώ η Εκκλησία "υπέρ τον ήλιον λάμπει".

Το "πνεύμα της δυνάμεως των μαρτύρων" νίκησε ακόμη και τους δημίους τους.

Το αίμα των αγ. μαρτύρων έγινε το λίπασμα για την άνθηση και καρποφορία της Εκκλησίας μας.

Μετά τους διωγμούς των τριών πρώτων αιώνων ήρθε η δόξα της Εκκλησίας επί Μ. Κων/νου.

Μετά τη φοβερή αίρεση του αρειανισμού ήρθαν οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι και μας χαρίσθηκε από το Άγιο Πνεύμα το Σύμβολο της Πίστεως.

Μετά την επάρατη Εικονομαχία ήρθε η δόξα της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

Μετά το κρέμασμα του πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ φούντωσε η Επανάσταση και ήρθε το θαύμα του 1821.

Μετά τα 70 χρόνια σκληρού αθεϊσμού στη Ρωσία, δεν προλαβαίνουν τώρα να βαφτίζουν χριστιανούς και να χτίζουν εκκλησίες οι ορθόδοξοι αδελφοί μας του Βορρά.

Μετά την αποστασία και τον Αντίχριστο θα έρθει η νίκη του Χριστού, η δόξα του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη και η επιστροφή των Εβραίων.

Δηλαδή, όπως λέγει και ο άγιος Παϊσιος: "Εκεί που οργώνει, ο διάβολος σπέρνει ο Χριστός, και, Μετά τη δαιμονική καταιγίδα έρχεται η θεϊκή λιακάδα".

Τι μας ζητεί ο Κύριος να κάνουμε ;

Να ομολογούμε τον Χριστό για να μας ομολογήσει κι Αυτός στον Ουρανό.

Να μη ντρεπόμαστε το Ευαγγέλιο, αλλά να καυχιόμαστε για την Ορθόδοξη Αλήθεια.

Να κρατάμε το Σταυρό στη ζωή, στο σπίτι μας και στο σώμα μας.

Να διακηρύττουμε την ιδιότητα του χριστιανού παντού και πάντοτε.

Να παρακαλούμε το Θεό να μας δίνει δύναμη και πνεύμα θάρρους υπάρξεως και λόγου.

Να προσευχόμαστε για τη μετάνοια των εκκλησιομάχων.

Να εργαζόμαστε για τη διάδοση του θείου λόγου και την επιστροφή των πεπλανημένων.


ΠΗΓΗ

from The Secret Real Truth https://ift.tt/2FOw3z6
via IFTTT